ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าหลิวอู๋เสียกำลังทำอะไร ในวาระสุดท้ายของชีวิต กลับสวดภาวนาขอให้สวรรค์ลงทัณฑ์ฉินลี่
“ฮ่าฮ่าฮ่า ไอ้เด็กเวรนี่กำลังจะตายแล้ว!”
เหล่าศิษย์ชั้นเรียนระดับสูงห้องหกต่างพากันยืนขึ้น เสียงหัวเราะสะใจดังลั่น เผยให้เห็นใบหน้าน่ารังเกียจ
พลังกระบี่แผ่ซ่าน อาการบาดเจ็บของหลิวอู๋เสียสาหัสขึ้นเรื่อย ๆ ร่างกายกลายเป็นมนุษย์เลือด เลือดไหลนองรวมกันเป็นลำธารเล็ก ๆ บนพื้นดินโดยรอบ
สภาพน่าเวทนายิ่งนัก จ้าวเอินจู่ได้แต่ถอนหายใจอย่างเศร้าสร้อย อัจฉริยะต้องมาจบชีวิตลงเช่นนี้
“เปรี้ยง!”
ทันใดนั้น!
สายฟ้าฟาดผ่าลงมา ขัดจังหวะเสียงวิพากษ์วิจารณ์ทั้งหมด ท่ามกลางเมฆครึ้ม ปรากฏมังกรสายฟ้าสีทองอร่ามล่องลอยอย่างเลือนราง
ฉินลี่ตกตะลึง มีลางสังหรณ์บางอย่างเกิดขึ้นในใจ ราวกับถูกพลังลึกลับบางอย่างผนึกไว้
ผู้คนหลายหมื่นคนเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้าพร้อมกัน ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ ๆ ท้องฟ้าถึงมีฟ้าผ่าลงมา
“ฉินลี่ วันนี้ข้าจะเป็นตัวแทนสวรรค์ ลงทัณฑ์เจ้าเอง!”
แสงสว่างประหลาดสายหนึ่งพุ่งออกจากนิ้วชี้ของหลิวอู๋เสีย หายลับไปในกลุ่มเมฆ
สิ้นเสียงคำพูด สายฟ้าขนาดเท่าถังน้ำฟาดลงมาอย่างกะทันหัน
