าตัดสินใจตัดแขนของตนทันเวลา ก็มีโอกาสที่เขาผู้เป็นยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกระดับที่เจ็ดท่านนี้จะสูญสลายเป็นความว่างเปล่าส่วนฉายทงเสิน บรรพบุรุษของสำนักเสวียนเทียน ผู้ดูแลหอหมื่นสมบัติ รวมถึงมหาปรมาจารย์ค่ายกลสองท่านยามนี้ต่างถูกศิลากิเลนที่ประกอบขึ้นด้วยศิลาแต่ละก้อนรวมกันล่าสังหาร
ถึงศิลากิเลนเหล่านี้จะถูกทุบตีให้แตกละเอียดก็ยังสามารถฟื้นคืนสู่สภาพเดิมไปอย่างรวดเร็ว ราวกับเป็นดินโคลนที่เปลี่ยนรูปร่างได้อย่างไรอย่างนั้น ต่อให้เจ้าใช้ลูกไม้ระดับใด มันก็ยังสามารถกลับมาอยู่ในรูปร่างของกิเลนได้อีกครั้งในที่สุดคนทั้งหมดก็รู้สาเหตุที่ทวีปผืนนี้ไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตอื่นใด ถ้าหากยังมีสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ นั่นก็เป็นไปไม่ได้แล้วเซียวฮั่นหลบหนีนำเข้าไปในป่าทึบอันรกร้างก่อน ส่วนองครักษ์ของตระกูลหวงที่กำลังคว้าจับหวงเหรินไว้นั้นก็หลบหนีตามมาด้วยความรวดเร็ว จากนั้นหวังหลงและองครักษ์ท่านหนึ่งของเขาที่อยู่ภายในป่าทึบก็เข้าร่วมการหลบหนีนี้ด้วยตอนนี้พวกเขาต่างก็ไม่คิดจะแก้แค้น เพราะพวกเขาไม่มีโอกาสนั้นบัดนี้ด้านหลังของพวกเขาก็คือกิ่งไม้หลายแสนกิ่งที่แหวกทะลวงอากาศอย่างบ้าคลั่งจนสั่นสะท้านไปทั่วปฐพี เกรงว่าต่อให้เป็นยอดฝีมือขั้นเทพแท้จริงแห่งโลกเห็นภาพที่เกิดขึ้นก็ยังต้องหวาดกลัวจนตัวสั่นสิ่งนี้เทียบเคียงได้กับการโจมตีอย่างสุดกำลังของยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกหลายแสนท่าน ต่อให้มดปลวกตัวเ
