ออกมือช่วยตระกูลหวังและตระกูลหวงสักหน่อย!”หลิ่วเฉินจื่อแย้มยิ้มขมขื่น ก่อนจะสาวเท้าไปข้างหน้าเซียวฮั่น แล้วจึงกล่าวด้วยน˺าเสียงเชิงขอร้อง“ผู้อาวุโสกล่าวหนักเกินไปแล้ว จะให้ข้าออกมือไม่ใช่ว่าไม่ได้ แต่ตระกูลหวงและตระกูลหวังห้ามมีส่วนเกี่ยวข้องกับศาสตรากึ่งเทพแท้จริงสองชิ้นนี้ มิเช่นนั้น ข้าไม่มีทางออกมือแน่นอน!”เซียวฮั่นพยักหน้าให้กับหลิ่วเฉินจื่อด้วยความสุภาพ ก่อนจะกวาดสายตาไปที่หวังหลงและหวงเหรินแวบหนึ่ง แล้วจึงเอ่ยขึ้นอย่างราบเรียบทันที“ตะ…ตกลง ข้าจะไปถามให้เจ้า…”ได้ยินดังนั้น หลิ่วเฉินจื่อก็หัวเราะขมขื่นอย่างห้ามไม่ได้ ท่าทางของเซียวฮั่นคล้ายกับเตรียมจะล่วงเกินตระกูลหวงและตระกูลหวังแล้ว
เพียงไม่นาน หลิ่วเฉินจ่อก็นำคำตอบของตระกูลหวงและตระกูลหวังกลับมาให้เซียวฮั่น และเซียวฮั่นถึงค่อยออกมือ ลายเส้นค่ายกลแต่ละสายปรากฏขึ้นระหว่างนิ้วมือของเซียวฮั่น ก่อนจะถูกเติมเข้าไปในขวานอำมหิตและใบมีดทำลาย จากนั้นก็เริ่มทำลายลายเส้นของรากฐานค่ายกลการทำลายลายเส้นของรากฐานค่ายกลอันยิ่งใหญ่ทั้งเจ็ด เป็นสิ่งที่เซียวฮั่นได้ควบคุมตอนเรียนรู้ค่ายกลเจ็ดสังหารในช่วงเวลาสั้นๆอย่างไรหากต้องการกำจัดค่ายกลเจ็ดสังหาร ก็จำเป็นต้องควบคุมการทำลายลายเส้นของรากฐานค่ายกล มิเช่นนั้น การกำจัดค่ายกลเจ็ดสังหารก็จะกลายเป็นเพียงเรื่องเพ้อฝันลมๆ แล้งๆ อย่างไม่ต้องสงสัย“เฮอะ! ครั้งนี้ข้าปล่อยให้เจ้าลำพองใจไปก่อน สิ่งที่เสียไ
