างอดไม่ได้ พรสวรรค์ของขุมอำนาจระดับหนึ่งเหล่านี้ช่างแตกต่างจากเขานักเขาได้รับจักรวาลของผู้ถือครองเฉียนคุนมา จนกระทั่งตอนนี้ยังคงหยุดอยู่เพียงขั้นนักรบแห่งโลกระดับสูงสุด แต่อีกฝ่ายฝึกตนเพียงไม่กี่ร้อยปีก็ครอบครองขั้นราชันแห่งโลกแล้ว ทั้งยังเป็นยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกระดับที่สาม ซึ่งหาใช่คู่ต่อกรของเขาไม่
อย่างที่รู้กันว่าเทียนอู๋เลี่ยงคือเจ้าสำนักแห่งหอเทียนจี๋ความสามารถอยู่ในขอบเขตราชันแห่งโลกระดับที่สาม ซึ่งเป็นการดำรงอยู่ที่ไร้คู่ต่อกร แม้แต่ยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกระดับที่สี่ทั่วไปเขาก็สามารถรบได้ในระดับที่สูสี แต่เทียนอู๋เลี่ยงกลับยอมรับว่าตนสู้สองคนนั้นไม่ได้ เพียงคิดก็รู้ว่า ความสามารถของสองคนนั้นแข็งแกร่งและมีพรสวรรค์ร้ายกาจเพียงใดแต่เมื่อนึกมาถึงตรงนี้ ฉายทงเทียนและเทียนอู๋เลี่ยงก็อดมองเซียวฮั่นไม่ได้ จากนั้นทั้งสองก็หัวเราะออกมาอย่างขมขื่นดั่งคำที่ว่า ย่อมมีภูเขาที่สูงกว่าภูเขาอีกลูกเสมอเป็นคำกล่าวที่ไม่ผิดเลย หากกล่าวว่าศิษย์แห่งขุมอำนาจระดับหนึ่งทั้งสองคือผู้ร้ายกาจเช่นนั้นเซียวฮั่นก็คือสัตว์ประหลาดอย่างแน่นอน แม้แต่พวกเขาก็ไม่กล้าจินตนาการว่าเซียวฮั่นในตอนนี้มีความสามารถในการรบที่น่าหวาดกลัวเพียงไรแม้แต่ผู้เฒ่าชีเจวี๋ยที่ทะลวงขอบเขตราชันแห่งโลกระดับที่แปดก็ต้องล้มพับอยู่ในมือเซียวฮั่น อีกทั้งนี่ยังเป็นเรื่องราวเมื่อหนึ่งปีก่อน ไม่มีผู้ใดรู้ว่าความสามารถของเซียวฮั่นในตอ
