ุดความเร็วระดับนี้เพียงพอที่จะทำให้คนจำนวนนับไม่ถ้วนรู้สึกตกตะลึง“หากไม่มีน้องเซียว ข้าคงใช้ชีวิตอย่างยากลำบากที่เมืองเล็กๆอย่างเมืองเฉียนคุนนั้น หาได้ประสบความสำเร็จเฉกเช่นในวันนี้เสียที่ไหน!”ฉายทงเทียนแย้มยิ้มพร้อมกับสองตาที่หรี่ลงไปด้วย“พี่ชายถือว่าตนเป็นคนอื่นคนไกลไปแล้ว หากมิใช่เพราะพี่ชายข้าคงไม่ได้รับมรดกของผู้ถือครองเฉียนคุน และยิ่งไม่มีโอกาสเหมือนในตอนนี้”เซียวฮั่นหัวเราะขมขื่น ก่อนจะเอ่ยด้วยความทอดถอนใจอย่างห้ามไม่ได้หากไม่มีฉายทงเทียน ตอนนี้อย่างมากเซียวฮั่นก็คงฟื้นฟูพลังมาถึงขั้นนักรบแห่งโลกระดับสูงสุด ต่อให้กฎแห่งวิถีกระบี่สามารถทะลวงขอบเขตของพลังแห่งกฎ แต่มากที่สุดเขาก็พอสู้รบกับยอดฝีมือขั้น
ราชันแห่งโลกระดับที่หนึ่งเท่านั้น หาได้มีลูกไม้มากมายเหมือนในวันนี้ที่ไหนกัน“หึๆ ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็ต้องขอบคุณเจ้า! วันนี้ข้าได้เป็นผู้ดูแลของหอหมื่นสมบัติแห่งเขตตงไป่แล้ว และข้ายังออกคำสั่งห้ามมิให้หอหมื่นสมบัติที่อยู่ภายในอาณาบริเวณของเขตตงไป่ร่วมมือกับสำนักตี้ถูโดยเด็ดขาด”ฉายทงเทียนหัวเราะอย่างลำพอง ก่อนจะเอ่ยด้วยความภาคภูมิพอเซียวฮั่นได้ยินดังนั้น เขาก็มองฉายทงเทียนแวบหนึ่งอย่างหักห้ามไม่ได้ จากนั้นเขาก็ยิ้มด้วยความเข้าใจ ฉายทงเทียนคือสหายที่คู่ควรกับมิตรภาพอันแน่นแฟ้นเพียงคนเดียวตั้งแต่เขาอยู่ในโลกหงเหมิงจนถึงตอนนี้ มิตรภาพเช่นนี้ช่างหาได้ยากยิ่งนักระหว่างที่ฉายทงเทียนและเซีย
