หลังจากซื้อวัสดุโลหะหลายร้อยชนิดและท้องนภาก็ใกล้สว่าง ฮั่วเฉินจื่อ ฉางคุน และเซียวฮั่นถึงออกจากตลาด แล้วจึงเข้าไปในเมืองหลิวหลีเมืองหลิวหลีแน่นขนัดไปด้วยผู้คนนานแล้ว เพียงแต่ตระกูลฮั่วอยู่ในฐานะของเจ็ดตระกูลใหญ่ ย่อมต้องมีทรัพย์สินในเมืองหลิวหลีอยู่บ้างกระทั่งสถานที่ที่คนทั้งหมดพำนักก็ยังเป็นคฤหาสน์เปลวเพลิงที่ยึดครองอาณาเขตหลายพันลี้หลังจากเข้าไปในคฤหาสน์บนยอดเขา เซียวฮั่นและฉางคุนก็ได้รับห้องส่วนตัวคนละหนึ่งห้อง และห้องของพวกเขาก็อยู่ขนาบข้างซ้ายขวาติดกับห้องของฮั่วเฉินจื่อ ขอเพียงแต่มีเหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆเกิดขึ้น พวกเขาก็จะพบสิ่งผิดปกติได้ในทันทีพอกลับเข้ามาในห้อง เซียวฮั่นก็ทิ้งร่างจำแลงไว้หนึ่งสาย ส่วนร่างจริงของเขาก็พาตราประทับเก่าแก่และกระดูกท่อนแขนเข้าไปในจักรวาลของตนภายในจักรวาล เซียวฮั่นอาศัยพลังของกฎความตายที่แฝงอยู่ในกระดูกท่อนแขนแห่งความตายนั้นทำให้กฎความตายเข้าสู่ขั้นสูงในที่สุด และถึงขนาดที่ทำให้เซียวฮั่นเกือบควบคุมพลังของกฎความตายได้อย่างเลือนรางแล้ว
หลังจากสูญเสียพลังของกฎความตายไปหนึ่งสาย กระดูกท่อนแขนชิ้นนั้นก็หายไปอย่างฉับพลัน อย่างไรกระดูกท่อนแขนชิ้นนี้ก็ดำรงอยู่มานับพันล้านปี หากไม่มีพลังของกฎความตายสายนั้น เกรงว่ามันคงกลายเป็นเศษฝุ่นและมลายหายไปนานแล้ว“นี่ช่างคุ้มค่าจริงๆ!”เซียวฮั่นแย้มยิ้มเล็กน้อย เขาที่รับเอาพลังของกฎแห่งเต๋าอันสมบูรณ์ครบถ้วนเข้ามาสามารถรับ
