ืนพรุ่งนี้อยู่ดีด้วยเหตุนี้ พอเจอหุบเขาที่มีสภาพแวดล้อมไม่เลว คนทั้งหมดจึงจัดตั้งที่พำนักชั่วคราวขึ้นมา บรรดาองครักษ์แต่ละคนต่างเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด ในทางกลับกันศิษย์ของตระกูลฮั่วเหล่านั้นกลับมีกำลังวังชามากกว่าผู้ใด
ท่ามกลางองครักษ์ทั้งหมด เกรงว่าคงมีเพียงเซียวฮั่นในเวลานี้ที่ฟังศิษย์ของตระกูลฮั่วปรึกษาหารือเรื่องวิชาหลอมศาสตราตลอดทางอย่างเช่นการควบคุมความร้อนของเปลวเพลิงหรือหลอมวัสดุโลหะเมื่อเทียบกับฝีมือการหลอมศาสตราที่พอถูๆ ไถๆ ของเซียวฮั่นพวกเขาจึงถือเป็นปรมาจารย์หลอมศาสตราที่แท้จริง ส่วนกระบี่ม่อหยุ่นที่เซียวฮั่นหลอมขึ้นมาเองเล่มนั้นก็เป็นสิ่งที่เซียวฮั่นใช้กฎแห่งวิถีกระบี่บ่มเพาะ รวมถึงใช้โลหะล˺าค่าที่เขาได้รับมาจากหอเทียนจี๋ยกระดับเป็นศาสตราแห่งเทพนักรบระดับสูงในความเป็นจริงสิ่งนี้มิได้มีประโยชน์ต่อกระบี่ม่อหยุนเพียงใดนักถึงกระบี่ม่อหยุ่นจะยกระดับเป็นศาสตราแห่งราชันในอนาคต แต่เกรงว่าก็คงเป็นได้เพียงศาสตราแห่งราชันระดับต˹าไปตลอดกาล นี่จะกลายเป็นการได้ไม่คุ้มเสียแทน และมีเพียงแต่รสชาติของการรีบเร่งจนเกิดผลเสียหลังจากฟังการพูดคุยเรื่องการหลอมศาสตราจากคนทั้งหมด เซียวฮั่นจึงรู้ว่ากระบี่ม่อหยุ่นของตนคงยังต้องหลอมต่อไปเรื่อยๆ เสียก่อนอย่างไรเมื่อวัสดุโลหะของกระบี่ม่อหยุ่นเหล่านั้นผสานเป็นหนึ่งเดียวอย่างลวกๆ ของเสียภายในนั้นก็จะไม่ถูกกลั่นกรอง และจะไม่มีประโยชน์อันใดต่อการยกระ
