วางค่ายกลล้มเหลวความรู้สึกเช่นนี้ราวกับว่าเซียวฮั่นคือมหาปรมาจารย์เต๋าแห่งค่ายกลที่แท้จริง ส่วนมหาปรมาจารย์ค่ายกลที่ฮั่วเฉินจื่อเคยพบเจอกลับกลายเป็นเพียงศิษย์แห่งค่ายกลเท่านั้น“พี่กู่ นี่หรือที่ท่านบอกว่าเรียนรู้ค่ายกลด้วยตนเองเพียงไม่กี่ปี และเรียนได้ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน?”คนหัวเราะขมขื่น ฮั่วเฉินจื่อเกิดความสงสัยอย่างมากว่าเซียวฮั่นกำลังโกหกอยู่“ใช่ ข้าเรียนด้วยตนเองเพียงไม่กี่ปี และเรียนได้ไม่เป็นชิ้นเป็นอันจริงๆ!”เซียวฮั่นคลี่ยิ้ม เขาไม่ได้เอ่ยคำลวง สำหรับเขาแล้ว เขาเรียนรู้ค่ายกลด้วยตนเองจริงๆ ทั้งยังเรียนรู้ได้อย่างไม่ได้เรื่องนัก“งั้นหรือ!”
ได้ยินเช่นนั้น ฮั่วเฉินจื่อก็ไม่รู้ว่าควรเอ่ยสิ่งใด เพราะเขาก็ไม่รู้ว่าที่เซียวฮั่นเอ่ยมานั้นจริงหรือเท็จแต่สิ่งเดียวที่ฮั่วเฉินจื่อมั่นใจคือ ทั่วทั้งโลกหงเหมิง คงไม่สามารถหาปรมาจารย์ที่มีฝีมือเช่นนี้ได้ เพราะหากมี อีกฝ่ายก็คงมีชื่อเสียงไปทั่วโลกหงเหมิงแล้ว คงไม่ถึงขั้นที่เขาจะไม่รู้จะว่าไปกู่เฟิงอาจไม่ได้โกหกก็เป็นได้ เมื่อนึกมาถึงตรงนี้ ใจของฮั่วเฉินจื่อจึงสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ หากได้ปรมาจารย์ค่ายกลเช่นนี้ช่วยเหลือเขา เช่นนั้นศาสตราวุธที่เขาหลอมออกมา ย่อมต้องเหนือกว่าผู้อื่นมากนัก“ค่ายกลมังกรเพลิงถูกสลักเสร็จแล้ว ลองทดสอบอานุภาพดูเถิด!”เซียวฮั่นไม่สนใจว่าฮั่วเฉินจื่อจะคิดอะไร สำหรับเขาแล้ว การวาดค่ายกลมังกรเพลิง ไม่ใช่เรื่องยากอันใ
