พรุ่งนี้เป็นต้นไป ชีวิตของข้าก็ขึ้นอยู่กับพวกเขาแล้ว”แม้ว่าเซียวฮั่นและยอดฝีมือขั้นนักรบแห่งโลกท่านนั้นจะเข้ามาเป็นสมาชิกของตระกูลฮั่วได้หลายเดือนแล้ว แต่ฮั่วเฉินจื่อก็ใช้เวลาทั้งหมดไปกับการหลอมศาสตราในห้องหลอมศาสตรา มิได้ออกไปไหนดังนั้นเวลานานถึงเพียงนี้ ฮั่วเฉินจื่อและคนทั้งสองจึงยังไม่เคยพบกันและวันพรุ่งนี้ก็ต้องออกเดินทางแล้ว ด้วยคำเตือนของพ่อบ้าน ฮั่วเฉินจื่อจึงนึกขึ้นได้ว่าตนยังมีองครักษ์สองท่าน และความแข็งแกร่งขององครักษ์ก็จะเป็นตัวกำหนดว่าการเดินทางของเขาครั้งนี้จะปลอดภัยหรือไม่ ดังนั้นฮั่วเฉินจื่อจะไม่พบพวกเขาเลยก็ไม่ได้ อย่างไรตัวอย่างของเหล่าบรรพบุรุษตระกูลฮั่วที่เดินทางไปยังเมืองหลิวหลีแล้วไม่หวนกลับมาอีกเลยก็มีให้เห็นไม่น้อยเพียงไม่นาน เซียวฮั่นและยอดฝีมือขั้นนักรบแห่งโลกผู้ควบคุมกฎแห่งความโกลาหลท่านนั้นก็มายังห้องหลอมศาสตราภายใต้การนำทางของพ่อบ้าน
“ข้าฮั่วเฉินจื่อ นับแต่นี้ไป ร่างกาย ตระกูล รวมถึงชีวิตของข้าฝากไว้กับท่านทั้งสองแล้ว หากข้าสามารถเดินทางอย่างปลอดภัย เช่นนั้นข้าก็จะสร้างศาสตราแห่งเทพนักรบที่เหมาะสมกับพวกท่านให้คนละชิ้น”ฮั่วเฉินจื่อหัวเราะพลางเอ่ยอย่างสุภาพอ่อนน้อมกับเซียวฮั่นและยอดฝีมือขั้นนักรบแห่งโลกท่านนั้นด้วยใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้มระหว่างที่กล่าว ฮั่วเฉินจื่อก็เหลือบประเมินคนทั้งสองอย่างอดไม่ได้ พวกเขาต่างอยู่ในขั้นนักรบแห่งโลกระดับที่สอง คนหนึ่งควบคุมกฎ
