ที่มันไม่เหมาะกับท่าน ไม่อย่างนั้นข้าคงมอบให้กับพี่กู่แล้ว”พอเห็นเซียวฮั่นมองไปยังหอกมังกรเพลิงตาไม่กระพริบ ฮั่วเฉินจื่อก็เอ่ยอย่างภาคภูมิทันที ถึงอย่างไรด้วยวัยเพียงเท่านี้ของเขา ในสำนักฉีเป่าหลิวหลีก็มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถหลอมศาสตราแห่งเทพนักรบที่มีคุณภาพเช่นนี้ได้“น้องเฉิน เจ้าไม่รู้สึกว่าหอกยาวเล่มนี้ขาดสิ่งใดไปบ้างหรือ?”เซียวฮั่นแย้มยิ้ม ในเมื่อฮั่วเฉินจื่อกับตนเรียกขานกันเป็นพี่น้องเซียวฮั่นย่อมปฏิบัติกับอีกฝ่ายแบบเดียวกัน และพอเรียกกันและกันเช่นนี้ ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาสองคนก็สนิทสนมขึ้นมาไม่น้อย“เอ๊ะ หรือว่าพี่กู่มองสิ่งใดออก?”
ได้ยินดังนั้น จิตใจของฮั่วเฉินจื่อก็เต้นรัวขึ้นมาอย่างหักห้ามไม่ได้ก่อนจะแกล้งถามทันที“ขาดค่ายกล หากสามารถวาดค่ายกลมังกรเพลิงขึ้นมาได้หนึ่งแห่งอย่างน้อยที่สุดอานุภาพของหอกยาวเล่มนี้ก็ต้องเพิ่มขึ้นมาหลายเท่าตัว”พอเห็นฮั่วเฉินจื่อจงใจถามขึ้นมา เซียวฮั่นก็ตอบกลับอย่างไม่อ้อมค้อมทันที เพราะนี่คือโอกาสที่จะทำให้เขาสามารถวาดค่ายกลบนศาสตราแห่งเทพนักรบสำเร็จและโอกาสนี้ยังหาได้ยากยิ่ง อย่างไรการทดลองของเซียวฮั่นก่อนหน้านี้ก็ล้มเหลวหลายต่อหลายครั้งแล้ว เขาจึงรู้ปัญหาของศาสตราแห่งเทพนักรบ แต่หากสามารถจัดวางค่ายกลมังกรเพลิงที่สมบูรณ์ครบถ้วนบนหอกยาวเล่มนี้ได้ ก็จะเป็นการพิสูจน์ว่าการคาดเดาของเขานั้นเป็นจริง“คิดไม่ถึงว่าพี่กู่จะรู้จักค่ายกลมังกรเพลิง เป็นไปไ
