ก็ต้องเสียเปรียบอย่างแน่นอน“ในเมื่อท่านผู้อาวุโสต้องการพบข้า เหตุใดจึงรีบกลับเช่นนี้!”เซียวฮั่นเปิดประตูของสวนไผ่ม่วง เงาร่างของเขาปรากฏขึ้นกลางนภากาศของหอเทียนจี๋เมื่อสิ้นเสียงเซียวฮั่น เงาร่างของถูกุยจึงสั่นสะท้าน สายตาเย็นเยียบถึงขีดสุดจับจ้องไปบนร่างของเซียวฮั่น แค่เพียงสายตานั้น ถูกุยก็อยากเข้าไปหักร่างเซียวฮั่นให้แหลกอย่างอดไม่ได้
“เจ้าเองหรือที่สังหารบุตรของข้า?”สายตาจับจ้องไปที่เซียวฮั่นเขม็ง ถูกุยอยากจะจับเซียวฮั่นที่อยู่ตรงหน้าไว้ใจแทบขาด เขาต้องการให้อีกฝ่ายลิ้มรสการลงโทษอย่างถึงที่สุดและต้องการให้อีกฝ่ายมีชีวิตอยู่เหมือนตายทั้งเป็นตลอดกาล“ข้าเอง!”เมื่อเผชิญหน้ากับยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกระดับที่หก เซียวฮั่นกลับนิ่งเฉยเป็นอย่างมาก ต่อให้การฝึกตนของเขาในตอนนี้จะเป็นเพียงขั้นนักรบแห่งโลกระดับที่หนึ่ง แต่ตอนนี้เซียวฮั่นกำลังคิดที่จะนำยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกมาทดลองกับอานุภาพของค่ายชีวิต และบังเอิญว่าถูกุยมารอถึงหน้าประตูพอดี“เยี่ยมมาก…เยี่ยมมาก!”ได้ยินเช่นนี้ ถูกุยจึงเอ่ยขึ้นอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน เขาแทบจะขบฟันตัวเองจนแตก และสังหารเซียวฮั่นที่สังหารบุตรของตนผู้นี้ให้แหลกเป็นเถ้าถ่าน“ท่านผู้อาวุโส ข้าอยากทดลองอานุภาพของค่ายกล หวังว่าท่านผู้อาวุโสจะไม่แทรกมือเข้ามา!”
เมื่อเคลื่อนความคิด ลายเส้นค่ายกลแต่ละสายแผ่คลุมทั่วหอเทียนจี๋ และค่อยๆ ถูกกระตุ้นขึ้นมาเมื่อสิ้นเสียงของเซียว
