งปีมานี้ หอเทียนจี๋ก็เงียบสงัดเกินบรรยาย ด้วยคำสั่งของเทียนอู๋เลี่ยง ศิษย์ทั้งหมดจึงไม่สามารถสาวท้าวออกจากตำหนักของตนแม้แต่ครึ่งก้าว หากผู้ใดฝ่าฝืนก็ต้องถูกเนรเทศออกจากหอเทียนจี๋พอคำสั่งนี้ถูกสั่งออกไป อย่าว่าแต่ศิษย์ทั่วๆ ไป ต่อให้เป็นศิษย์สายในและบรรดาผู้อาวุโสเหล่านั้นก็ยังมิอาจหาญก้าวออกจากตำหนักแม้เพียงนิดเดียวตามอำเภอใจ
และเซียวฮั่นก็ยังคงวาดลายเส้นค่ายกล เขาในเวลานี้ได้ผสานรวมกับโลกหล้าของหอเทียนจี๋โดยสมบูรณ์จนมาถึงขั้นมนุษย์และสวรรค์รวมเป็นหนึ่งแล้ว ทั้งนี้จิตวิญญาณเทพของเขาก็แทรกซึมเข้าไปในฟ้าดิน ลายเส้นค่ายกลแต่ละสายต่างถูกวาดขึ้นในความว่างเปล่าด้วยความคิดสายเดียวของเขาขอบเขตที่ลึกลับเช่นนี้คือขอบเขตที่ผู้ฝึกตนจำนวนมหาศาลใฝ่ฝันหา ทว่าเซียวฮั่นกลับมาถึงขอบเขตนี้อย่างไม่รู้ตัวและเซียวฮั่นก็ทุ่มเททั้งแรงกายและแรงใจ หลังจากวาดลายเส้นค่ายกลแต่ละสายเสร็จก็เกิดลายเส้นค่ายกลใหม่ๆ ในสมองของเขา ทว่าพอจำนวนของลายเส้นค่ายกลเพียงพอจะจัดวางเป็นค่ายกลขนาดเล็กหนึ่งแห่ง เซียวฮั่นก็จะจัดวางค่ายกลขนาดเล็กออกมาเซียวฮั่นอยู่ในขอบเขตนี้เป็นเวลาครึ่งปีแล้ว ครึ่งปีมานี้เซียวฮั่นล้วนแต่อยู่ในระดับกลางของขอบเขต ดังนั้นในช่วงเวลาเหล่านี้ ลายเส้นค่ายกลจึงเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ และระดับความเร็วในการจัดวางค่ายกลก็เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ เช่นเดียวกัน“เติบโต เติบโตอย่างไม่มีที่สิ้นสุด!”
ระหว่างที่ความคิดโ
