รองเฉียนคุน ค่ายกลระดับนี้จึงหายสาบสูญไปตลอดกาล ต่อให้ทิ้งค่ายกลไว้ก็ทิ้งไว้เพียงไม่กี่แห่งแม้แต่หอเทียนจี๋ที่เป็นจุดสูงสุดของขุมอำนาจระดับสองก็ยังหาค่ายกลกาลเวลาไม่เจอแม้แต่แห่งเดียว แต่ทว่าค่ายกลกาลเวลาพันเท่าที่เซียวฮั่นจัดวางออกมานี้เพียงพอจะทำให้จิตใจของคนทั้งสองสั่นไหว
“แค่กแค่ก น้องเซียว นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะควบคุมค่ายกลกาลเวลา”เทียนอู๋เลี่ยงแย้มยิ้ม แล้วจึงแค่นเสียงเบาออกมา“ก็แค่ค่ายกลขนาดเล็กๆ ข้าเกรงว่าคงไม่สะดุดตาท่านเจ้าสำนัก!”เซียวฮั่นหัวเราะ เขาเองมิได้รู้สึกว่าค่ายกลกาลเวลามีคุณค่าแต่อย่างใด ถึงอย่างไรช่วงที่อยู่ในจักรวาลระดับราชัน ผู้ที่ควบคุมวิถีแห่งกาลเวลาก็มีถมเถ กระทั่งการเปลี่ยนแปลงกระแสกาลเวลาสิบล้านเท่าก็ยังมิใช่ปัญหาแต่เซียวฮั่นลืมไปว่าที่นี่คือโลกหงเหมิง อย่าว่าแต่การดำรงอยู่ที่ควบคุมวิถีแห่งกาลเวลา ต่อให้เป็นการดำรงอยู่ที่ควบคุมกฎแห่งกาลเวลาก็ยังพบเจอได้เพียงไม่กี่ท่าน กฎแห่งกาลเวลาเป็นกฎที่ควบคุมได้ยากที่สุด ทั้งยังเป็นกฎล˺าลึกเกินจะคาดเดาที่สุดในโลกหงเหมิงทั่วทั้งเขตตงไป่ไม่มียอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกที่ควบคุมพลังของกฎแห่งกาลเวลาแม้เพียงท่านเดียว คล้ายกับว่ามีเพียงสำนักฉีเป่าหลิวหลีเท่านั้นที่มียอดฝีมือขั้นนักรบแห่งโลกผู้ซึ่งควบคุมกฎแห่งกาลเวลาหนึ่งท่าน แต่อีกฝ่ายก็เปลี่ยนแปลงกระแสการเวลาได้แค่ร้อยเท่าเท่านั้น ทั้งยังมีขีดจำกัด ไหนเลยจะเหมือนเซียวฮั่นที่เปลี
