“น้องชาย เจ้าสนใจมาเยี่ยมเยียนหอเทียนจี๋หรือไม่?”
ขณะที่เซียวฮั่นกำลังออกจากจักรวาลเฉียนคุน ผู้เฒ่าเทียนจี๋ก็สาวเท้ามาหาตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยเชื้อเชิญเซียวฮั่นด้วยใบหน้าประดับรอยยิ้มทันที“เอ๊ะ?”ได้ยินดังนั้น เซียวฮั่นก็มองผู้เฒ่าเทียนจี๋แวบหนึ่งอย่างอดไม่ได้ เขาย่อมต้องจำผู้เฒ่าเทียนจี๋ได้แน่นอน เขาก็คือผู้อาวุโสใหญ่ของหอเทียนจี๋และหอเทียนจี๋ก็เป็นจุดสูงสุดของขุมอำนาจระดับสองในเขตตงไป่การที่อีกฝ่ายส่งคำเชิญให้แก่ตน ดูท่าแล้วก็คงมีความต้องการอยู่ในใจ จนถึงขั้นที่ไม่ได้คำนึงว่าจะเป็นการล่วงเกินสำนักตี้ถู อย่างไรอีกฝ่ายก็เป็นผู้ที่เห็นตนสังหารถูเมี่ยกับตาตนเอง“ท่านผู้อาวุโสคงไม่กลัวว่าจะล่วงเกินสำนักตี้ถูสินะ?”เซียวฮั่นแย้มยิ้ม ก่อนจะเอ่ยพลางคิดตรึกตรองพร้อมกับมองไปยังผู้เฒ่าเทียนจี๋พอได้ยินดังนั้น สีหน้าของผู้เฒ่าเทียนจี๋ก็ชะงักไปชั่วครู่ เพียงแค่พอนึกถึงอานุภาพของเต๋าแห่งค่ายกลของเซียวฮั่น เขาก็เอ่ยพลางขบฟันแน่นขึ้นมา
“หากเจ้ายินยอมมาเยี่ยมเยียนหอเทียนจี๋ พวกเราหอเทียนจี๋ย่อมต้องดูแลความปลอดภัยของเจ้า”“ท่านบอกมาสิว่ามีความประสงค์อันใด? ข้าผู้นี้ชอบกล่าวอย่างตรงไปตรงมามากกว่า!”เซียวฮั่นหัวเราะเล็กน้อย เขาเองก็รู้ว่าหอเทียนจี๋คงมีสิ่งที่ต้องการเรียกร้องจากเขาอยู่จริงๆ“แค่ก…แค่ก…น้องชายเป็นคนปากเร็วใจถึงนี่!”พอเซียวฮั่นเปิดประเด็นขึ้นมาอย่างฉับพลัน ก็ได้ทำให้ผู้เฒ่าเทียนจี๋ถึงกับกระแอมออก
