ะตายแล้ว ทว่าใบหน้าธรรมดานั้น
กลับยังคงประดับรอยยิ้ม อีกทั้งยังยืนอยู่ในค่ายกลพร้อมกับทอดสายตามองตรงไปยังท้องนภาขณะใกล้ตายคล้ายกับว่าผู้ถือครองเฉียนคุนรู้อยู่ก่อนแล้วว่าตนจะต้องตกตายแน่ๆ แต่ขณะที่เผชิญหน้ากับความตาย เขาก็ยังคงยิ้มและสามารถเผชิญหน้ากับมันอย่างไม่สะทกสะท้าน ไร้ซึ่งความหวั่นเกรงอันใด เพียงแค่จิตใจเช่นนี้ก็มิใช่สิ่งที่ผู้อื่นสามารถทัดเทียมได้แล้วผู้ถือครองเฉียนคุนตกตายแล้วจริงๆ เพราะภายใต้สายตาของทุกคนก็สามารถเห็นอย่างประจักษ์แจ้งแล้วว่าหว่างคิ้วของผู้ถือครองเฉียนคุนมีบาดแผลที่น่าสยดสยองอยู่หนึ่งจุดพอมองไปยังแผลนั้น ก็เหมือนกับว่าก่อนหน้าที่ผู้ถือครองเฉียนคุนใกล้ตาย เขาได้ถูกคนใช้ดรรชนีกดสังหารตรงหว่างคิ้วกลางอากาศแม้แต่ค่ายกลสามพันแห่งก็ยังขัดขวางอีกฝ่ายไม่ได้วิหารที่อยู่ภายใต้การคุ้มกันของค่ายกลสามพันแห่งได้พังทลายลงมาด้วยดรรชนีเดียว ต่อให้ผู้ถือครองเฉียนคุนอยู่ในขั้นเทพแท้จริงแห่งโลกก็ยังตกตายทันที แม้แต่ความสามารถจะต้านทานก็หามีไม่อย่าว่าแต่ค่ายกลสามพันแห่ง ต่อให้เป็นวิหารตรงหน้าหลังนี้ คนทั้งหมดก็สามารถมองออกว่า วัสดุที่นำมาสร้างวิหารทั้งหลังล้วนแต่เป็น
สมบัติล˺าค่าทั้งสิ้น ทั้งยังเป็นวัสดุที่พบเห็นได้ยากยิ่งในโลกหงเหมิงทั้งใบ!ในนั้นยังรวมไปถึงทองหงเหมิงอายุพันล้านปี! แต่ถึงจะเป็นทองหงเหมิงอันเป็นที่รู้จักว่าสามารถต้านทานการโจมตีของยอดฝีมือขั้นเทพแห่งโลกได้ ก็ยังก