ลกระดับที่สี่ พลังของกฏการควบคุมเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง พลังของกฏแห่งความตายต่อให้มากเพียงใดก็ไม่สามารถสร้างภัยคุกคามได้สำหรับค่ายกลมรณะที่มีอานุภาพเช่นนี้ เซียวฮั่นก็พึงพอใจมากแล้ว ถึงแม้จะรู้นานแล้วว่าอานุภาพของค่ายกลมรณะนั้นน่าพรั่นพรึงเกินจะเปรียบ แต่คิดไม่ถึงว่าจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ แม้แต่ยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกระดับหนึ่ง ใช้เวลาไม่ถึงวันก็ถูกดูดกลืนพลังชีวิตจนหมดและตกตายไปในค่ายกล“พลังของเต๋าแห่งค่ายกล ช่างมิอาจจินตนาการได้จริงๆ! ข้าควบคุมเพียงค่ายกลมรณะเท่านั้น หากควบคุมค่ายกลแห่งชีวิต ค่ายกลแห่งความเป็นตายก็จะกลายเป็นค่ายกลหยินหยาง ถึงตอนนั้นต่อให้เป็นยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกระดับกลาง ก็ต้องตกตายอยู่ในค่ายกลความเป็นตายแห่งหยินหยาง!”เสียงเอ่ยชมดังขึ้น เซียวฮั่นรู้สึกเคารพผู้ถือครองเฉียนคุนอย่างอดไม่ได้ สมกับเป็นเต๋าแห่งค่ายกลของโลกหงเหมิงอันดับหนึ่งจริงๆ เพียงอาศัยพลังของเต๋าแห่งค่ายกล ก็สามารถแสดงพลังอันน่าพรั่นพรึงจากความสามารถของตนได้อย่างเหนือความคาดหมายหากผู้ถือครองเฉียนคุนไม่ตกตาย บนจุดสูงสุดของโลกหงเหมิงในเวลานี้ จะต้องมีตำแหน่งของเขาอย่างแน่นอน
เมื่อใช้ค่ายกลมรณะสังหารถูเมี่ย เซียวฮั่นก็ทำลายค่ายกลต่ออย่างไม่แยแส หลังจากที่ทำลายแล้ว ก็ทิ้งร่างจำแลงไว้สายหนึ่งแต่เพราะการแสดงฝีมือของเซียวฮั่น จึงทำให้ทุกคนทิ้งระยะห่างกับเซียวฮั่นเล็กน้อยไปโดยปริยาย แม้แต่ฉายทงเทียน ก็ยั
