คล่องแคล่ว!เพียงไม่นานค่ายกลที่กักขังถูเมี่ยมาไม่รู้นานเพียงใดแห่งนี้ก็ถูกทำลาย พอเห็นภาพที่เกิดขึ้น รัศมีสายหนึ่งก็เปล่งประกายวับวาบขึ้นในดวงตาอันโหดเหี้ยมของถูเมี่ยอย่างฉับพลัน“น้องชายฝีมือดียิ่งนัก ไม่รู้เจ้าบอกข้าได้หรือไม่ว่าทำลายค่ายกลแห่งนี้ได้อย่างไร?”ถึงอย่างไรถูเมี่ยก็เป็นยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกท่านหนึ่ง ทั้งยังเป็นยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกที่ควบคุมค่ายกล สายตาย่อมเฉียบคมกว่าผู้เฒ่าเทียนจี๋มาก เขามองเพียงแวบเดียวก็ดูออกแล้วว่า เซียวฮั่นมิได้อาศัยความสามารถของตนเองทำลายค่ายกลแห่งนี้แน่นอน แต่น่าจะอาศัยสิ่งของภายนอกบางชนิดอย่างที่รู้กันว่าตอนที่ผู้ถือครองเฉียนคุนยังไม่ตกตาย ถูเมี่ยก็ดำรงอยู่แล้ว ถึงตอนนั้นเขาเพิ่งจะก้าวเข้าสู่ขั้นนักรบแห่งโลก แต่เขาก็เคยเห็นผู้ถือครองเฉียนคุนทำลายค่ายกลประจักษ์กับตาตนเอง และเขายังรู้จักสิ่งของบางอย่างที่คนอื่นไม่รู้ อย่างเช่นลวดลายหมื่นค่ายกลของผู้ถือครองเฉียนคุน!
“บอกไม่ได้!”เซียวฮั่นจะไม่รู้ความคิดของถูเมี่ยได้อย่างไร พออีกฝ่ายเอ่ยประโยคนี้ออกมา ก็เป็นที่ชัดเจนแล้วว่าอีกฝ่ายกำลังจับจ้องเขาอยู่ ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่ต้องสุภาพอันใดกับอีกฝ่ายอีกแล้ว“เจ้าหนุ่ม อย่าคิดว่าได้รับมรดกบางชิ้นมาแล้วจะไม่รู้จักที่ต˹าที่สูง!ในเมื่อเจ้าไม่กล้าเอ่ย เช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าบีบบังคับเจ้า!”คำกล่าวอันเฉยชาดังออกมาจากปากของถูเมี่ย การดำรงอยู่ที่ถูกขนานนามว่าเป็
