รถสังหารเซียวฮั่นได้แล้วแต่ทว่าถูเมี่ยกลับมิได้ตั้งใจทำเช่นนี้ เขาต้องการจับกุมเซียวฮั่น ไม่เพียงแต่ต้องการบีบบังคับอีกฝ่าย เขายังต้องการทำให้อีกฝ่ายร้องขอชีวิตไม่ได้!“จบเห่แล้ว!”
หลังจากพลังแห่งกฎกลอกกลิ้ง ชั่วขณะนี้อานุภาพที่น่าพรั่นพรึงของยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกก็ได้กวาดล้างออกมาจากร่างของถูเมี่ยพออานุภาพข่มขวัญสังหารร่วงลงไป คนทั้งหมดก็ต่างแน่นิ่งไม่เคลื่อนไหว เมื่ออยู่ตรงหน้ายอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลก พลังและพลังแห่งกฎที่พวกเขาภาคภูมิใจหนักหนาก็อ่อนด้อยลงไปอย่างเห็นได้ชัดทั้งนี้เซียวฮั่นก็มิได้เผชิญหน้ากับยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกเป็นหนแรก พอเผชิญหน้ากับยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกอีกครั้ง เซียวฮั่นจึงมิได้แสดงสีหน้าหวั่นเกรงออกมา เขาในตอนนี้ได้ควบคุมค่ายกลมรณะแล้วยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกระดับที่หนึ่งจึงยังไม่เพียงพอที่จะทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวพอเห็นเซียวฮั่นยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ทั้งยังไม่เผยสีหน้าอันใดออกมาแม้แต่นิดเดียว ในใจของถูเมี่ยก็ลอบเกิดความระวังขึ้นมาทันที อย่างไรเขาก็ไม่กล้ารับประกันว่าแท้จริงแล้วเซียวฮั่นมีไพ่ตายอันใดหรือไม่ด้วยเหตุนี้ ระหว่างที่ถูเมี่ยเข้าใกล้เซียวฮั่น เขาก็รวบรวมพลังของตนไปด้วย และใช้แม้กระทั่งพลังของจักรวาลระดับราชันของตน ดังคำกล่าวที่ว่า สิงโตมักใช้กำลังทั้งหมดที่มีจัดการกับศัตรูตัวเล็กๆ จะกล่าวอย่างไรถูเมี่ยก็เป็นการดำรงอยู่ที่ดำรงชีวิตมาหลายต่อหลายป
