ซียวฮั่นย่อมรู้ว่าจะทำลายค่ายกลมายากลวงแห่งนี้อย่างไร เมื่อลายเส้นค่ายกลแต่ละสายถูกเซียวฮั่นทำลายอย่างง่ายดาย รากฐานค่ายกลก็ถูกทำลาย ทันใดนั้นค่ายกลก็หยุดการเคลื่อนโคจร ผู้เฒ่าเทียนจี๋ราวกับเห็นผีก็มิปาน สายตาจับจ้องไปที่ภาพเบื้องหน้า ไม่สามารถเรียกสติกลับคืนมาได้ชั่วขณะ“หรือว่าข้ายังอยู่ในค่ายกลมายากลวง คิดไม่ถึงว่าจะหาหนทางแห่งค่ายกลพบ!”
คนส่ายศีรษะ ผู้เฒ่าเทียนจี๋ทรุดลงบนพื้น เขาคิดว่าตนพบกับแดนมายาเข้าให้แล้วเพราะเขาคิดไม่ถึงว่า เขาที่พยายามทำลายค่ายกลมายากลวงมาหลายหมื่นปีแต่ไม่สำเร็จ กลับถูกคนคนหนึ่งทำลายได้อย่างง่าย หากเอ่ยเรื่องนี้ออกไป อย่าว่าแต่คนอื่น แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่เชื่อ เขายอมที่จะให้ตนพบเจอดินแดนมายา ดีกว่ายอมเชื่อว่านี่คือเรื่องจริง“ท่านผู้อาวุโส ข้าน้อยขอตัวก่อน หากมีโอกาส ข้าน้อยจะต้องไปเยี่ยมเยียนท่านที่หอเทียนจี๋แน่นอน!”เมื่อค่ายกลถูกทำลาย เซียวฮั่นก็พาฉายทงเทียนและพวกออกจากค่ายกลก่อนที่ฉายทงเทียนจะจากไป เขายังหันมาเอ่ยกับผู้เฒ่าเทียนจี๋เพราะการรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับยอดฝีมือขั้นนักรบแห่งโลกระดับที่แปดท่านหนึ่งไว้ สำหรับหอหมื่นสมบัตินับว่าเป็นประโยชน์อย่างมากยิ่งกว่านั้นอีกฝ่ายก็เป็นถึงผู้อาวุโสแห่งหอเทียนจี๋“เอ่อ นี่ไม่ใช่แดนมายาหรอกหรือ?”ได้ยินเช่นนั้น ผู้เฒ่าเทียนจี๋จึงเรียกสติกลับคืนมา เมื่อเขาเห็นเซียวฮั่นพาพวกฉายทงเทียนออกจากค่ายกลมายากลวง ผู้เฒ่าเทียน
