ม่หยุดยั้งและเซียวฮั่นก็ยังเหมือนเดิม เขาเริ่มกลืนกินพลังของกฎความตายเข้าไปไม่ขาดสาย ส่วนคนทั้งหมดก็จัดการกับร่างแห่งความตายเหล่านั้น
เมื่อเทียบกับครั้งก่อน พลังของร่างแห่งความตายในครั้งนี้เรียกได้ว่าแข็งแกร่งยิ่งขึ้น และเทียบได้กับยอดฝีมือขั้นจักรพรรดิแห่งโลกระดับที่เจ็ด หากคนทั้งหมดไม่มีศาสตราแห่งจักรพรรดิระดับสูงผนวกเข้ากับโอสถฟื้นฟูที่สามารถเพิ่มพลังได้ตลอดเวลา เกรงว่าพวกเขาก็คงเหนื่อยจนแทบขาดใจในจักรวาลเฉียนคุนไม่มีการไหลเวียนของกาลเวลา คนทั้งหมดจึงไม่รู้ว่าตนสังหารไปนานเพียงใดแล้ว เมื่อพวกเขาสังหารจนเหน็ดเหนื่อยทั้งกายและใจจึงได้รู้ว่าสังหารเหล่าร่างแห่งความตายไปจนหมดสิ้นแล้ว และผลึกใสมรณะที่ก่อร่างหลังจากร่างแห่งความตายเหล่านั้นล้มตายลง ยามนี้ก็สะสมอยู่ตรงหน้าพวกเขาจนกลายเป็นภูเขาส่วนเซียวฮั่นก็กลืนกินพลังของกฎความตายจนถึงระดับที่น่าพรั่นพรึง และถึงขั้นที่สามารถเปิดจักรวาลระดับจักรพรรดิที่สี่ขึ้นมาได้ด้วยเหตุนี้ เซียวฮั่นจึงปิดด่านหลังจากการต่อสู้ครั้งนี้ ส่วนคนอื่นๆก็เริ่มฟื้นฟูพลัง และระหว่างที่สงครามอันยิ่งใหญ่ดำเนินต่อไปเรื่อยๆคนทั้งหมดก็ตระหนักรู้ในพลังแห่งกฎลึกซึ้งขึ้นมาเล็กน้อยในจักรวาลเฉียนคุนนั้นไร้ซึ่งกาลเวลา ไม่รู้วันเดือน รู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปเพียวชั่วครู่ และยังรู้สึกเหมือนผ่านไปพันล้านปี
คนทั้งหมดเข้ามาไม่ถึงหนึ่งวัน แต่พวกเขากลับรู้สึกว่าตนเข้ามาอาศัยในจักรวา
