“พวกเจ้ากลับไปบอกกานขุย ว่าให้เขานำเงินมาไถ่ตัวบุตรชายของเขาด้วย ยิ่งช้าข้าก็ยิ่งมิอาจรับประกันความปลอดภัยของชีวิตบุตรชายเขาได้!”เมื่อสิ้นเสียงอันเย็นชา ผู้พิทักษ์ทั้งสองของกานหัวและผู้อาวุโสที่คอยปรนนิบัติตระกูลกานต่างพยักหน้าด้วยสีหน้าซีดเผือด ร่างสั่นเทิ้มอย่างมิอาจห้ามได้“ไสหัวไป!”ภายใต้เสียงอันเดือดดาลของฉายทงเทียน ทั้งสามออกจากหอหมื่นสมบัติอย่างหัวซุกหัวซุน ตอนนี้พวกเขาทั้งสามต่างกลัวว่าหากตนวิ่งช้าจะถูกฉายทงเทียนนำตัวไปจุดโคมลอย“น้องเซียว ปล่อยเรื่องน่าขันให้เจ้าเห็นเสียแล้ว!”เมื่อหันกลับมา ฉายทงเทียนก็ไม่มีสีหน้าเดือดดาลเช่นก่อนหน้านี้แล้ว ทว่ากลับเอ่ยด้วยใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้ม“ไม่เป็นไร ข้าต่างหากที่หาเรื่องมาให้ท่าน!”คนส่ายศีรษะ เซียวฮั่นรู้ว่ากานหัวตั้งใจมาหาเรื่องเขา แต่อยู่ดีไม่ว่าดีกลับไปหาเรื่องฉายทงเทียนเข้า
ส่วนฉายทงเทียนนอกจากด่าทอกานหัวและออกมือแทนเขาแล้วยังเป็นการขายน˺าใจให้เซียวฮั่นอีกด้วย การที่เขาออกมือ นั่นหมายความว่าเบื้องหลังของเซียวฮั่นมีเจ้าสำนักแห่งหอหมื่นสมบัติผู้นี้ที่คอยหนุนหลังอยู่ ขอเพียงอยู่ในเมืองเฉียนคุน ต้องไม่มีผู้ใดกล้าหาเรื่องเซียวฮั่นอย่างแน่นอน“พวกเราเปลี่ยนสถานที่คุยกันต่อเถิด!”ยามนี้ห้องส่วนตัวได้ถูกทำลายจนเสียหาย ฉายทงเทียนให้สาวใช้เก็บกวาดห้อง แล้วพาเซียวฮั่นมายังอีกห้องหนึ่ง“น้องเซียว นี่คือศิลาวิญญาณระดับกลางสองร้อยสิบล้านก้อนที่เจ้าประ
