พอเห็นพลังแห่งกฎที่รวมกันเป็นกระบี่แห่งกฎแหวกทะลวงความว่างเปล่าออกมา กานหัวก็หวาดกลัวจนโง่งม เพราะเขาก็นึกไม่ถึงว่า คนที่ไร้ประโยชน์อย่างกู่เยว่เกอจะสามารถใช้พลังแห่งกฎได้อย่างไรขณะที่เขายังไม่ทันโต้กลับ ผู้พิทักษ์สองคนของเขาก็โต้กลับในทันที หลังจากส่งเสียงตะโกนออกมาอย่างพร้อมเพรียงกัน คนทั้งสองก็ปลุกเร้าพลังในโลกต้นกำเนิด โดยใช้มือทั้งสองข้างสกัดกระบี่แห่งกฎเล่มนั้น
แต่ทว่า สุดท้ายแล้วกระบี่แห่งกฎก็สร้างมาจากพลังแห่งกฎรวมเข้าด้วยกัน แม้ว่าจะเป็นเพียงพลังแห่งกฎอันน้อยนิด แต่ก็ยังมิใช่สิ่งที่ผู้พิทักษ์ขั้นผู้ถือครองโลกระดับที่แปดสองท่านจะสามารถต้านรับได้กระบี่แห่งกฎทะลวงการตั้งรับของคนทั้งสอง และถึงขั้นที่แทงบ่าของพวกเขาด้วย ระหว่างที่รัศมีกระบี่เปล่งประกายวาววับ กระบี่แห่งกฎก็พุ่งตรงมาหากานหัวภายใต้สายตาอันงุ่มง่ามของเขากานหัวในตอนนี้ดูเหมือนกลัวจนเกือบสิ้นใจไปเสียแล้ว เขาไม่ได้เคลื่อนไหวแต่อย่างใด และถึงขั้นลืมกระทั่งจะรวบรวมพลังเพื่อต่อต้านจากนั้นกระบี่แห่งกฎก็แทงทะลุทะลวงปากของกานหัว ก่อนที่เสียงกรีดร้องโหยหวนคล้ายกับกำลังถูกสังหารจะดังขึ้น!“อ๊ากกก…”หลังจากเสียงกรีดร้องอันน่าสังเวชดังขึ้นไม่ขาดสาย ฟันทุกซี่ในปากของกานหัวก็ถูกกระบี่แห่งกฎทำลายจนแหลก แม้แต่ลิ้นก็ยังถูกฟันจนขาด ไม่เว้นกระทั่งปากที่ถูกฉีกทำลายจนแหลกเป็นชิ้นๆ ท่าทางนั้นทำให้ผู้คนหวาดผวาเป็นอย่างยิ่ง“ไปกันเถิด!”เซียวฮ
