อกมาได้และพอเซียวฮั่นหยิบกระบี่เหล็กที่ดูไม่ต่างจากเหล็กซึ่งยังไม่ได้ผ่านการหลอมเล่มนั้นออกมา สีหน้าของชายหนุ่มก็กลายเป็นอึมครึมขึ้นมาทันที ก่อนจะแสดงสีหน้าไม่น่ามองอย่างยิ่ง
“กระบี่ที่สร้างจากเหล็กธรรมดาเล่มหนึ่ง ยังไม่ผ่านแม้กระทั่งการหลอม ไม่ควรค่าแก่ศิลาวิญญาณระดับต˹าแม้เพียงก้อนเดียวเสียด้วยซ˺าแต่เจ้าก็ยังกล้านำมาประมูลที่หอหมื่นสมบัติงั้นรึ? ข้าเกรงว่าจะเป็นที่น่าขบขันให้กับคนในใต้หล้าน่ะสิ”คำกล่าวอันเย้นหยันดังขึ้น จากนั้นชายหนุ่มก็มองกระบี่เหล็กแวบหนึ่ง ก่อนจะโยนกระบี่เหล็กเล่มนั้นลงพื้นให้กับเซียวฮั่นพร้อมกับแสดงสีหน้ารังเกียจออกมา คล้ายกับว่าหากมองเซียวฮั่นไปมากกว่านี้จะทำให้ดวงตาของเขาแปดเปื้อนก็ไม่ปาน“พวกเจ้าหอหมื่นสมบัติตัดสินคนจากภายนอกเช่นนี้กันหมดเลยสินะ?”เซียวฮั่นหัวเราะโดยไม่แยแสต่อคำกล่าวอันเหยียดยามของชายหนุ่ม ส่วนหัวหน้าผู้พิทักษ์ในยามนี้ก็มีเหงื่อผุดเต็มใบหน้า พลางด่าทอชายหนุ่มผู้นี้ในใจไปหนึ่งรอบเซียวฮั่นก็คือยอดฝีมือขั้นจักรพรรดิแห่งโลกระดับสูง แม้ว่ากระบี่เหล็กที่หยิบออกมาจะมีลักษณะอัปลักษณ์ แต่ถึงอย่างไรก็ไม่สามารถใช้ลักษณะภายนอกของมันมาประเมินคุณภาพได้ ในความคิดของหัวหน้าผู้พิทักษ์ ผู้ตีราคาหนุ่มผู้นี้ได้ประสบหายนะเข้าให้แล้ว
“อะไรกัน? เจ้าต้องการถามเรื่องตีราคาจากข้างั้นหรือ? เจ้าคิดจะให้ข้าตีราคาสิ่งของใด? ควรค่าแก่การถามของข้าหรือไม่?”ชายหนุ่มผู้นี้อยู
