“ข้าจะอยู่เล่นเป็นเพื่อนกับพวกเจ้า!”พอร่างจำแลงไร้เทียมทานเห็นอวี้ซวีจื่อและวิถีสวรรค์ เขาก็คิดจะเล่นเป็นเพื่อนกับคนทั้งสอง เขาใช้เวลาอยู่ในห้วงแห่งการหลับใหลมาเป็นเวลายาวนาน นอกจากกลืนกินสิ่งมีชีวิตในโลกทั้งใบทุกครั้งที่ตื่นขึ้นมาแล้ว เขาก็มิได้ทำสิ่งอื่นใดอีกเลยเมื่อมีโอกาสที่หาได้ยากเช่นนี้ เขาย่อมมิอาจพลาดมันไปได้ ไม่ว่าจะเป็นอวี้ซวีจื่อหรือวิถีสวรรค์ ก็ต่างมีสิทธิ์ทำให้เขาออกมือ“ข้ามาเพียงเพื่อสะบั้นโชคชะตาของเขา! ส่วนที่เหลือข้ายกให้เจ้า!”อวี้ซวีจื่อมองไปยังร่างจำแลงไร้เทียมทาน ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าอึมครึม มีเพียงการสะบั้นสายใยแห่งโชคชะตาของร่างจำแลงไร้เทียมทานนี้เท่านั้น พวกเขาจึงจะได้รับโอกาส และมีเพียงแค่สิ่งนี้
เท่านั้น ร่างจำแลงไร้เทียมทานนี้ถึงจะไม่ได้รับพลังใหม่จากร่างจริงของเขาพอเอ่ยจบ อวี้ซวีจื่อก็ก้าวฝ่าเท้า จากนั้นเงาร่างและกงจักรแห่งชะตาตรงหน้าก็รวมกันเป็นหนึ่งเดียว ก่อนที่กงจักรแห่งชะตาจะโคจรแล้วจึงกลายเป็นใบมีดเล่มหนึ่งฟาดฟันออกไป!การโจมตีนี้มิได้พุ่งเป้าหมายไปยังร่างจำแลงไร้เทียมทาน ทว่ากลับพุ่งฟาดฟันไปในนภากาศ ทันทีที่ใบมีดแห่งชะตาฟาดฟันออกไปสายใยแห่งโชคชะตาที่มองไม่เห็นก็ถูกสะบั้นออกจากร่างของร่างจำแลงไร้เทียมทานหลังจากการโจมตีเดียวสะบั้นโชคชะตาของร่างจำแลงไร้เทียมทาน อวี้ซวีจื่อและกงจักรแห่งชะตาก็แตกสลายไปในอากาศ ราคาที่ต้องจ่ายออกไปเพื่อฝืนสะบั้นสายใยแห่
