เว่ยตงไม่ต้องการให้เกิดเรื่องวุ่นวาย บาดแผลบนใบหน้าของเขาเพียงแค่พักผ่อนไม่กี่วันก็หายดีแล้ว ไม่อยากให้น้องหลิวต้องมาเดือดร้อนด้วย
“ท่านไม่พูดก็ไม่เป็นไร งั้นข้าจะตัดมือของมันทั้งสองข้างเอง”
หลิวอู๋เสียหันหลังกลับไปไป๋จ้าน ครั้งที่แล้วในห้องฝึกฝน คิดว่าข้ากลัวเจ้าจริงงั้นหรือ?
ทั้งสองคนยืนประจันหน้า แรงผลักดันอันน่าสะพรึงกลัวกำลังก่อตัวขึ้น หลิวอู๋เสียทะลวงผ่านระดับพลังชำระวิญญาณขั้นแปดไปแล้ว พลังยุทธ์สูงขึ้นกว่าตอนที่ออกจากสำนักอีกขั้น
ดวงตาของไป๋จ้านหรี่ลง ครั้งที่แล้วตอนต่อสู้กันในห้องฝึกฝน หลิวอู๋เสียมีระดับพลังชำระวิญญาณขั้นล่างเท่านั้น
ผ่านไปไม่นาน ก็ทะลวงผ่านระดับพลังชำระวิญญาณขั้นแปดแล้ว ความเร็วในการทะลวงผ่านเช่นนี้ช่างน่าเหลือเชื่อเกินไป
“หลิวอู๋เสีย ครั้งที่แล้วเจ้ารอดไปได้ ครั้งนี้แหละคือวันตายของเจ้า!”
ไป๋จ้านกำหมัดแน่น วันนี้ต้องฆ่าหลิวอู๋เสียให้ได้ ดูเหมือนว่าเขายังไม่รู้เรื่องการประลองระหว่างหลิวอู๋เสียกับฉินลี่
ถ้ารู้คงจะเป็นอีกสถานการณ์หนึ่ง คาดว่าคงจะกลัวจนหนีไปแล้ว
“เจ้าอยากฆ่าข้า?”
