ารถเทียบเคียงได้“รู้สึกว่ายังขาดอยู่ไม่น้อย!”หลังจากรวบรวมพลังแห่งกฎความตายขึ้นมาหนึ่งสาย ขณะที่อยู่ในคุกสวรรค์ทั้งเก้า เซียวฮั่นก็สามารถรับรู้ได้ถึงการดำรงอยู่ไร้เทียมทานนั้นที่ความคิดสายเดียวของเขากำลังปลดปล่อยพลังมรณะออกมา
และพลังสายนี้ต้องหลุดพ้นจากขอบเขตของกฎ ซึ่งน่าจะเป็นพลังระดับกฎหงเหมิงพอนึกมาถึงตรงนี้ เซียวฮั่นก็หัวเราะขมขื่นอย่างหักห้ามไม่ได้ ต่อให้เป็นเขาในตอนนี้ก็ไม่มีทางแบกรับการโจมตีด้วยพลังแห่งกฎหงเหมิงไหวพลังนั้นอยู่เกินกว่าระดับที่สิ่งมีชีวิตทั้งหมดสามารถสัมผัสรับรู้ได้เว้นเสียแต่จะเป็นสิ่งมีชีวิตในโลกหมื่นหงเหมิง มิเช่นนั้น อย่าว่าแต่จักรพรรดิแห่งโลก ต่อให้เป็นนักรบแห่งโลกก็ยังต้องตกตายภายใต้การโจมตีด้วยพลังแห่งกฎนี้หลังจากเซียวฮั่นนำพลังกฎแห่งความตายสายนั้นเข้าสู่โลกใบที่สิบเอ็ดที่ตนเพิ่งเปิดขึ้นใหม่ โลกอันกว้างใหญ่ใบที่สิบเอ็ดของตนก็กลายเป็นโลกแห่งความตายอย่างฉับพลัน ทุกสิ่งล้วนถูกความตายกลืนกิน ก่อนที่โลกทั้งใบจะดูราวกับเป็นสวรรค์มรณะไปทีละนิดบนผืนพสุธาอันกว้างขวางของโลกไร้ขอบเขตเริ่มมีโครงกระดูกที่อ่อนแอเกินบรรยายปรากฏขึ้นมา โครงกระดูกเหล่านี้ขาดซึ่งสติปัญญาและด้วยพลังของกฎแห่งความตายที่เซียวฮั่นรวบรวมนั้นมากขึ้นเรื่อยๆโครงกระดูกเหล่านี้ก็ยิ่งมีจำนวนมากตาม และความแข็งแกร่งก็เพิ่มพูนยิ่งขึ้น กระทั่งเกิดความเฉลียวฉลาดขึ้นมาในที่สุด
หลังจากเกิดผลดีเช่นนี้ เซียวฮ
