ิตทั้งหมดทั้งมวลบริเวณนั้นล้วนต้องดับสลายหายเป็นหมอกควันภายใต้การโจมตีของเจ้าทรราชมังกรทมิฬที่กำลังเดือดพล่านนี้ นอกเสียจากว่าเซียวฮั่นจะออกมือ
“มดปลวกที่ต˹าต้อย นี่เจ้ากำลังท้าทายความน่าเกรงขามของข้าอยู่รึ?”เศียรมังกรที่ไม่รู้ว่าใหญ่ยักษ์เพียงใดของเจ้าทรราชมังกรทมิฬส่งภาษามังกรอันโบราณเกินบรรยายออกมา จากนั้นพลังอันน่าหวาดกลัวก็กลอกกลิ้งประหนึ่งว่าความตายกำลังจะมาเยือน ไม่ว่าการดำรงอยู่ใดมาอยู่ต่อหน้าเจ้าทรราชมังกรทมิฬก็เปรียบได้กับมดปลวกทั้งสิ้น“ใช่ ข้าเอง!”พอส่งสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ออกมา เซียวฮั่นก็ก้าวฝ่าเท้า จากนั้นเงาร่างของเขาก็ปรากฏขึ้นตรงข้ามกับเจ้าทรราชมังกรทมิฬในอีกฟากฝั่ง เมื่อเทียบกับเจ้าทรราชมังกรทมิฬ เกรงว่าเซียวฮั่นยังไม่นับเป็นเศษฝุ่นเสียด้วยซ˺าทั้งนี้ คลื่นลมปราณบนร่างของเซียวฮั่นก็อยู่เพียงขั้นจ้าวมหาดินแดน แต่เมื่อสองตาของเจ้าทรราชมังกรทมิฬมองไปยังเซียวฮั่น สองตาอันดำมืดนั้นก็ต้องหรี่ลงในทันทีเพราะภายใต้การรับรู้ของเจ้าทรราชมังกรทมิฬ จ้าวมหาดินแดนโครงกระดูกรูปร่างมนุษย์ผลึกใสอันพิสดารเบื้องหน้ามีพลังที่น่าหวาดกลัว คล้ายว่าทุกการเคลื่อนไหวของเขาล้วนส่งพลังทำลายสวรรค์
ดับพสุธาออกมา และเพียงหมัดเดียวก็สามารถทำลายร่างมังกรของเขาได้เจ้าทรราชมังกรทมิฬไม่ได้รู้สึกเช่นนี้มานานจนไม่รู้ว่านานเพียงใดแล้ว เหมือนกับว่ามีเพียงจักรพรรดิทรราชโครงกระดูกที่สามารถทำให้เขารู้สึกเช่นนี้
