ุ่งกับเรื่องของตนอีกครั้ง เซียวฮั่นก็ก้าวฝ่าเท้า จากนั้นเงาร่างของเขาก็หายไปอย่างฉับพลันก่อนจะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในดินแดนต้องห้ามของอวี้ซวีจื่อเพียงแต่ดินแดนต้องห้ามในยามนี้ได้ย้ายไปอยู่ในโลกใบที่สิบแล้ว
กระทั่งอาณาบริเวณครึ่งหนึ่งของสำนักกระบี่หลิงเทียนก็ตั้งอยู่บนเขตติดต่อระหว่างดินแดนต้องห้ามและโลกใบที่สิบ เพียงแต่คนอื่นไม่สามารถรู้สึกได้เท่านั้นในอดีตเซียวฮั่นก็มองไม่ออกว่าดินแดนต้องห้ามคือสิ่งใด ทว่าวันนี้เขามองออกแล้ว ดินแดนต้องห้ามก็คือโลกอันกว้างใหญ่เก้าใบ! ซึ่งเป็นโลกอันกว้างใหญ่เก้าใบที่อวี้ซวีจื่อสร้างขึ้นเองมานานหลายปีแล้วทั้งนี้ โลกอันยิ่งใหญ่เก้าใบนี้ยังมิใช่โลกอันยิ่งใหญ่ทั่วไป มีเพียงผู้ที่มองต้นกำเนิดอย่างทะลุปรุโปร่งจริงๆ เท่านั้นถึงจะสามารถมองออกว่าโลกไร้ขอบเขตเก้าใบนี้สื่อถึงสิ่งใดเช่นโลกใบที่หนึ่งของดินแดนต้องห้ามก็คืออาณาจักรมายา ในที่แห่งนี้ หากเจ้าคิดว่าเป็นของปลอม มันก็จะเป็นของปลอม แต่ถ้าหากเจ้าคิดว่าเป็นของจริง มันก็จะเป็นของจริง ต่อให้เจ้าคิดว่าคนบางคนเป็นยักษ์ใหญ่แห่งยุค คนผู้นั้นก็จะกลายเป็นการดำรงอยู่เสมือนยักษ์ใหญ่แห่งยุคจริงๆอาณาจักรมายา อาณาจักรลวง แดนกามารมณ์ อาณาจักรอสูรอาณาจักรนิรันดร์กาล อาณาจักรกระจกลวง อาณาจักรยั่วยวนอาณาจักรแห่งความหวัง อาณาจักรต้องห้าม…
แต่ละอาณาจักรข้างต้น ไม่มีอาณาจักรใดธรรมดาแม้แต่อาณาจักรเดียว และมีเพียงการดำรงอยู่ที่ค
