ี่มีพลังต่อสู้ในสามอันดับแรกท่ามกลางห้าวีรบุรุษแห่งหลิงเทียนแน่นอน
นอกจากพวกเขาสี่คนแล้ว พัฒนาการของหม่าเหลียงเฉินนั้นอยู่เหนือจินตนาการของพวกเขาแน่นอน หม่าเหลียงเฉินเป็นบุตรชายของผู้อาวุโสใหญ่ในสำนักฮ่าวเย่วซึ่งเป็นสำนักเล็กๆ สำนักหนึ่งในเก้าทวีปต้องการพรสวรรค์หรือความแข็งแกร่งก็ล้วนหามีไม่แต่ต่อให้เป็นบุคคลที่ธรรมดาถึงเพียงนี้ ทว่ายามนี้เขากลับเปิดโลกอันกว้างใหญ่ห้าใบ ไม่ผิด โลกอันกว้างใหญ่ห้าใบจริงๆ ทั้งยังเป็นการดำรงอยู่ที่แข็งแกร่งที่สุดท่ามกลางห้าวีรบุรุษแห่งหลิงเทียนความลับเหล่านี้ เกรงว่าน้อยคนนักที่จะรู้ และยามนี้เซียวฮั่นก็รู้ภูมิหลังของหม่าเหลียงเฉินโดยสมบูรณ์ ด้วยเหตุนี้ เขาจึงไม่แปลกใจกับความสำเร็จที่หม่าเหลียงเฉินได้มาหลังจากดื่มสุราเป็นเวลาหนึ่งวันหนึ่งคืน และคนทั้งหมดต่างเมามายเต็มที่ เซียวฮั่นจึงค่อยออกจากอาณาจักรอสูร ก่อนจะมาถึงอาณาจักรสุดท้าย นั่นก็คืออาณาจักรต้องห้าม เพราะที่นี่เป็นที่พำนักของอวี้ซวีจื่อ และการที่เป็นอาณาเขตต้องห้าม ผู้ที่สามารถเดินทางมาถึงที่นี่ จึงสามารถใช้นิ้วนับได้แน่นอนอวี้ซวีจื่อและเซียนฝานยังคงอยู่ใต้ร่มเงาของต้นไม้เก่าแก่ต้นนั้นพวกเขากำลังเล่นหมากรุกโบราณพลางจิบชาเซียนอย่างสบายอารมณ์
อย่ามองเพียงว่าคนทั้งสองดูเหมือนกับกำลังเล่มหมากรุกธรรมดาๆ เป็นที่รู้กันว่า คนทั้งสองล้วนเป็นการดำรงอยู่ที่สูงส่งกว่าผู้ถือครองแห่งยุค สิ่งที่บรรจุในหมากรุก
