บ ทั้งยังตบต่อหน้าผู้คนนับไม่ถ้วนด้วยแต่ทว่า ตอนนี้กลับไม่มีผู้ใดมองไปยังเหลยอ้าวเทียนแม้เพียงแวบเดียว เพราะสายตาของพวกเขาล้วนทอดไปบนร่างของเซียวฮั่น
เดิมทีควรจะเป็นทีละขั้นภายใต้การจับจ้องของพวกเขา การปีนขึ้นบันไดสวรรค์หนึ่งขั้นนั้นยากยิ่งกว่าไต่ขึ้นสวรรค์ ทว่าชั้นบันไดที่อยู่ภายใต้ฝ่าเท้าของเซียวฮั่นในยามนี้กลับดูไม่ต่างจากบันไดธรรมดาผ่านไปไม่นาน เซียวฮั่นก็ก้าวข้ามบันไดสวรรค์ชั้นที่ห้าสิบ ภาพตรงหน้า ไม่เพียงแต่ทำให้คนอื่นจ้องมองด้วยความอึ้งตะลึง แม้แต่เหลยอ้าวเทียนยามนี้ใบหน้าก็ยังเปี่ยมไปด้วยสีหน้าอันเหลือเชื่ออย่างที่รู้กันว่า ก่อนหน้านี้เขาหยุดที่ชั้นที่สี่สิบเก้า และยังรับรู้ถึงความน่าหวาดผวาของบันไดสวรรค์ชั้นที่สี่สิบเก้าด้วยตนเอง เขาย่อมรู้ซึ้งถึงความน่าพรั่นพรึงของบันไดสวรรค์ชั้นที่ห้าสิบยิ่งกว่าผู้ใดแต่ทว่า บันไดสวรรค์ชั้นที่ห้าสิบที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าของเซียวฮั่นในยามนี้กลับดูเหมือนบันไดธรรมดา สาวเท้าเพียงคราวเดียวก็สามารถข้ามผ่านไปได้ทั้งนี้ ฝีเท้าของเซียวฮั่นก็ไม่ได้หยุดนิ่งแต่อย่างใด คล้ายว่าบันไดสวรรค์มิอาจสกัดกั้นเขาได้อย่างไรอย่างนั้น ไม่รู้ว่าภาพนี้ทำให้ผู้คนจ้องมองด้วยความตะลึงงันมากเพียงใด“หรือว่าบันไดสวรรค์จะใช้การไม่ได้?”พอเห็นเซียวฮั่นย่างกรายไปบนบันไดสวรรค์ทีละก้าว ใครบางคนก็เอ่ยขึ้นด้วยความสงสัยทันที
“เจ้างั่ง บันไดสวรรค์นี้เป็นสิ่งที่ผู้ถือครองแห่งยุคสร้างขึ้
