้าสำนักได้ทิ้งไว้ให้เซียวฮั่นนี่คือหนึ่งในเรื่องที่ศิษย์นับไม่ถ้วนหรือแม้แต่ผู้อาวุโสทั่วทั้งสำนักกระบี่หลิงเทียนต่างสงสัย แท้จริงแล้วเจ้าสำนักคือผู้ใดต่างก็ไม่มีใครรู้
สำหรับพวกเขา คนที่เป็นเจ้าสำนักแห่งสำนักกระบี่หลิงเทียนนั้นอาจเป็นผู้ถือครองยุคสมัยสองท่านนั้นอย่างไม่ต้องสงสัยแต่ผู้ถือครองยุคสมัยทั้งสองเป็นเพียงผู้อาวุโสสูงส่งที่คอยรับหน้าที่ของสำนักกระบี่หลิงเทียนเท่านั้น หากไม่มีเรื่องใหญ่โต ผู้ถือครองยุคสมัยทั้งสองก็ล้วนแต่อยู่ในสถานะปิดด่านฝึกตน และพวกอู๋ฮ่าวเองก็สามารถเลือกเจ้าสำนักแห่งกระบี่หลิงเทียนคนหนึ่งออกมาได้ตลอดเวลาเช่นกันแต่พวกอู๋ฮ่าวกลับไม่มีใครยินดีที่จะเป็นเจ้าสำนักแห่งสำนักกระบี่หลิงเทียน เพราะพวกเขาต่างก็มอบตำแหน่งนี้ให้เซียวฮั่น ทิ้งไว้ให้กับการดำรงอยู่ที่ควรค่าแก่การที่พวกเขาเคารพมาตลอดชีวิตผู้นั้นส่วนเซียวฮั่นก็สูญเสียอายุขัยไปสองในสามส่วน เพราะสงครามครั้งใหญ่จากคุกสวรรค์ทั้งเก้า จึงทำให้เซียวฮั่นในตอนนี้มีลักษณะไม่ต่างจากชายชราวัยหกสิบผมสีดอกเลา หางตาและใบหน้าแม้กระทั่งหน้าผากต่างปรากฏริ้วรอยเหี่ยวย่น กระทั่งไม่รู้ว่าหนวดเคราสีดอกเลาของเซียวฮั่นปรากฏขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใดเซียวฮั่นในตอนนี้มอบความรู้สึกว่าเขาเป็นชายชราแก่ความรู้วัยหกสิบให้แก่ผู้พบเห็น บุคลิกสง่าและไม่สนใจลาภยศ ใบหน้าประดับ
รอยยิ้ม เพียงแต่สิ่งที่ทำให้คนมิอาจลืมเลือนได้ คือสายตาอันลึกล˺าเกินบรร
