คืน
ยิ่งโลกอันไร้จุดสิ้นสุดมีจำนวนมาก ระดับความยากในการเปิดโลกก็ยิ่งมากตาม และเซียวฮั่นก็ใช้เวลานับล้านปีเต็มๆ ในการเปิดโลกอันกว้างใหญ่ใบที่สิบหลังจากร่างจริงเปิดโลกอันยิ่งใหญ่ใบที่สิบสำเร็จ และเกิดการเรียนรู้จากความผิดพลาด กว่าล้านปีให้หลัง เขาจึงค่อยๆ ช่วยร่างจำแลงเปิดโลกไร้ขอบเขตใบที่สิบ มิเช่นนั้น เขาอาจต้องปิดด่านฝึกตนไปอีกหลายล้านปีสำหรับความสำเร็จที่คนทั้งสามมีในยามนี้ เซียวฮั่นย่อมรู้สึกภาคภูมิใจในตัวของพวกเขา เย่ลั่วนั้นไม่ต้องเอ่ยถึง ส่วนการที่ซูหยางและหยางเจี่ยนสามารถก้าวเดินมาถึงขั้นนี้ ก็เป็นสิ่งที่เซียวฮั่นนึกไม่ถึงมาก่อน อย่างไรขั้นสวรรค์แห่งคุกก็มิใช่ขั้นที่สามารถย่างก้าวมาถึงได้อย่างง่ายดายเพียงแต่เซียวฮั่นมาที่นี่ก็เพื่อพบคนทั้งสาม พอเห็นพวกเขาต่างประสบความสำเร็จเช่นนี้ เขาก็เบาใจแล้วเพียงแต่ เซียวฮั่นอยู่ในคุกสวรรค์โลหิตไม่นาน เขาก็จะกลับสู่เก้าอาณาจักร และเขาน่าจะเตรียมการไว้เรียบร้อยแล้ว ทั้งยังต้องไปพบกับวิถีสวรรค์สักครา
และก่อนออกเดินทาง เซียวฮั่นก็ยังชี้แนะซูหยางและหยางเจี่ยนแล้วจึงค่อยเดินทางจากไปภายใต้สายตาอันเคารพนบนอบของพวกเขาสามคนสำหรับเซียวฮั่นในตอนนี้ ไม่จำเป็นต้องใช้ประตูบานนั้นเพื่อออกจากคุกอเวจีแล้ว ขอเพียงแค่ความคิดสายเดียว เขาก็สามารถก้ามข้ามม่านพลังระหว่างคุกสวรรค์ทั้งเก้าและเก้าอาณาจักรแน่นอนว่า เก้าอาณาจักรก็คือที่ที่วิถีสวรรค์สรรค์สร้างขึ้นมา
