“วิ้ง!”หลังจากรัศมีแห่งมารเปล่งประกายวับวาบ ปีศาจมารหลัวโหวก็ฟื้นฟูร่างของตนขึ้นมาอีกครั้ง จนมาถึงขั้นที่เป็นการดำรงอยู่ระดับเดียวกับพวกเขา การก่อร่างขึ้นมาใหม่เป็นเรื่องที่ใช้เพียงความคิดเดียวเท่านั้น“เจ้าควรค่าที่ข้าจะสู้ด้วย!”แววในดวงตาของปีศาจมารหลัวโหวสั่นไหว จากนั้นเขาก็เอ่ยพลางแย้มยิ้ม เขาไม่ได้รู้สึกเช่นนี้มานานแล้ว ไม่บ่อยนักที่จะมีคู่มือที่ควรค่าแก่การต่อสู้ปรากฏขึ้น เขารู้สึกได้กระทั่งว่าม๋อซางในมือของตนกำลังสั่นไหว และการสั่นไหวนี้ก็จะเกิดขึ้นเมื่อเจอกับการดำรงอยู่ที่มีกำลังสูสีกันเท่านั้น“ความแข็งแกร่งของผู้อาวุโส ผู้น้อยเทียบไม่ได้ หรือจะกล่าวว่า ผู้อาวุโสเป็นการดำรงอยู่ที่แข็งแกร่งที่สุดที่ข้าเจอมาในชีวิต!”ไม่ว่าอย่างไร ปีศาจมารหลัวโหวก็เป็นการดำรงอยู่ที่เกรียงไกรที่สุดที่เขาพบเจอในตอนนี้แน่นอน และยังเป็นความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เขาพบเจอด้วย!re* https://www.novelgu.com“วันนี้ ให้ข้าต่อสู้อย่างสุดกำลัง ถึงจะตายข้าก็ไม่เสียใจ!”เงาร่างของเซียวฮั่นกำลังลอยคว้างในอากาศ มือกุมกระบี่ไร้นามสายตาของเขาพุ่งตรงไปยังปีศาจมารหลัวโหว ก่อนจะเอ่ยพลางคลี่ยิ้มขึ้นมาทันที“ดี! เช่นนั้นก็ทำให้ข้าดูว่าความหวังของเจ้าอยู่ที่ใด!”ปีศาจมารหลัวโหวหัวเราะอย่างบ้าคลั่งพร้อมกับชุดคลุมสีดำที่โบกสะบัด ขณะที่เขากำลังกุมจับม๋อซางไว้ในมือ ด้านหลังของเขาก็มีโลกอันกว้างใหญ่ไพศาลเก้าใบปรากฏขึ้น ชั่ว
