งลำน˺าลั่วเป่า ในเมื่อหวงเทียนตี้ไม่ได้ให้สิ่งที่เขาต้องการ เช่นนั้นในลำน˺าลั่วเป่าคงต้องมีสิ่งที่เขาต้องการอยู่บ้างหลังจากที่เซียวฮั่นจากไป หวงเทียนตี้ก็มองไปยังทิศทางที่เซียวฮั่นหายลับไป แล้วเอ่ยพึมพำเสียงเบา“เจ้าหนุ่ม ความโหดเหี้ยมของอนาคตนั้นไกลเกินกว่าที่เจ้าจินตนาการนัก เมื่อเจ้าได้สัมผัสด้วยตนเอง เจ้าก็จะพบว่าถึงตอนนั้นสรรพสิ่งของทุกสิ่งล้วนแต่ไม่ใช่สิ่งสำคัญ รอวันที่ได้พบเจ้าอีกครั้ง ตอนนั้นเจ้าคงเข้าใจเรื่องบางอย่างชัดเจนแล้ว”หลังจากที่เอ่ยพึมพำเพียงลำพัง หวงเทียนตี้ก็หัวเราะพลางเอ่ยขึ้นมาอีก“เจ้าหนุ่ม เจอกันครั้งหน้า ข้าหวังว่าจะได้ปะทะมือกับเจ้าสักคราไม่ได้ขยับร่างกายมานานแล้ว กระดูกจะขึ้นสนิมหมดแล้ว คาดว่าชายชราผู้ไม่สิ้นชีพเหล่านั้นก็คงมีความคิดเช่นเดียวกับข้า ถึงตอนนั้นเจ้าคงลำบากแล้ว”re* https://www.novelgu.comขณะที่เอ่ย หวงเทียนตี้ก็อดหัวเราะออกมาเบาๆไม่ได้ สุดท้ายก็หันหลังกลับเข้าไปในกระท่อม แล้วปิดประตูลง เขาต้องการลงมือทำอาหารมื้อเที่ยงของเขาแล้วเมืองลั่วเป่ายังคงคึกคักเช่นทุกวัน ผู้คนแน่นขนัดและเบียดเสียดเกินบรรยายเช่นเคย ศิษย์ของสำนักที่มีชื่อเสียงหรือแม้แต่ผู้พเนจรมากมายล้วนแต่มารวมตัวกันที่ลำน˺าลั่วเป่าลำน˺าลั่วเป่าตั้งอยู่ระหว่างภูเขาสองลูก ซึ่งเป็นรอยแยกของมิติอากาศที่ลึกล˺าจนมิอาจคาดเดาสายหนึ่ง ในรอยแยกของมิติอากาศนั้นมักจะมีของล˺าค่าผุดขึ้นมาเสมอ ผู้ที่โช
