ค่แขกที่ผ่านทางมา การที่ได้พบกับซูหยางก็เป็นโชคชะตาอย่างหนึ่ง บางทีหลังจากเขาออกจากสำนักจ้านจง เกรงว่าเขาคงไม่สามารถกลับมาอีกแล้วหลังจากซูหยางออกไป เรือนก็ยิ่งเงียบสงัดอย่างเห็นได้ชัดเพียงแต่สิ่งที่เซียวฮั่นชอบก็คือความเงียบสงบนี้ ตัวเขาคือคนรักสันโดษไม่ชอบความครึกครื้น แน่นอนว่า นี่คือสำหรับคนแปลกหน้า หากเป็นสหายและครอบครัว เซียวฮั่นก็ไม่ปฏิเสธสำหรับเซียวฮั่น บางครั้งสหายและครอบครัวก็สำคัญกว่าสิ่งอื่นใดการที่สามารถได้คนรู้ใจหรือได้สหายที่ดีมาหนึ่งคน เขาก็ต้องทะนุถนอมเป็นพิเศษ เพราะญาติและสหายแต่ละคนล้วนเป็นความทรงจำและสมบัติล˺าค่าที่ไม่สามารถละทิ้งได้ในชีวิตของเขา“วิถีเต๋าไร้เมตตา มนุษย์มีความเมตตา!”เซียวฮั่นส่ายศีรษะ แต่ละครั้งที่เขาอยู่ลำพัง เขามักจะคิดถึงญาติและมิตรสหายเหล่านั้นของตน เมื่อหวนนึกถึงเรื่องในอดีตขึ้นมา ทุกอย่างก็ค่อยๆ ปรากฏชัดเจนขึ้นมาคล้ายว่าเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานก็ไม่ปาน“ต่อให้ข้าต้องแบกสวรรค์เพื่อพวกเจ้า ต่อสู้จนถึงที่สุด ข้าก็ไม่ถอยหลังกลับตลอดกาล ไม่เสียใจชั่วนิรันดร์”re* https://www.novelgu.comเซียวฮั่นพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ จากนั้นสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของเขาก็โคจร ก่อนที่จิตวิญญาณเทพจะเข้าไปในโลกต้นกำเนิดแห่งความคิดโลกต้นกำเนิดในยามนี้จริงๆ แล้วแทบจะไม่ต่างจากโลกอันกว้างใหญ่ไพศาล ขาดเพียงบางสิ่งก็สมบูรณ์ครบถ้วนแล้ว เมื่อโลกต้นกำเนิดกลายเป็นโลกอันกว้างใหญ่ไพศาลโดยส
