ม่มีวันลืมสหายร่วมเป็นร่วมตายเหล่านี้ของตนไม่ว่าอนาคตเขาจะยืนอยู่ที่จุดสูงสุดเพียงใด เขาก็ยังคงเป็นเขา ยังคงเป็นเซียวฮั่นที่ไม่เปลี่ยนแปลง“วิ้ง!”ครั้งนี้พวกเขาไม่จำเป็นต้องเดินทางต่อ เพียงเซียวฮั่นเคลื่อนความคิด นภากาศร้อยล้านลี้ก็ได้เลือนหายไปจากข้างกายของพวกเขาเพียงไม่นาน ฝูงชนก็ก้าวข้ามมาไกลนับร้อยล้านลี้ เมื่อทุกคนเรียกสติre* https://www.novelgu.comกลับมาได้อีกครั้ง ก็ปรากฏขึ้นที่บริเวณที่ลึกที่สุดของแดนสิ้นชีพแห่งธาตุกลุ่มอากาศเมื่อพวกเขาเรียกสติกลับมาได้ต่างก็หัวเราะขมขื่นออกมาขอบเขตของเซียวฮั่นนั้นไกลเกินกว่าจินตนาการของพวกเขา ซึ่งอยู่คนละระดับกันโดยสิ้นเชิงกระทั่งว่าหากเซียวฮั่นต้องการสังหารพวกเขา เกรงว่าคงอาศัยเพียงความคิดอย่างเรียบง่ายเท่านั้น ความแตกต่างของขอบเขตเช่นนี้ดุจยอดฝีมือขั้นผู้ถือครองเผชิญหน้ากับยอดฝีมือขั้นวัฏสงสารก็มิปานไม่ว่าความแตกต่างด้านความสามารถหรือขอบเขต ล้วนแต่มิอาจเปรียบเทียบหรือจินตนาการได้“อย่าเพิ่งตื่นตระหนกไป ถึงตอนนั้นข้าจะช่วยพวกเจ้ายกระดับขอบเขตและความสามารถเอง”เซียวฮั่นคลี่ยิ้ม คำกล่าวของเขาทำให้พวกจิ่วเจี้ยนแอบหัวเราะขมขื่น ขอบเขตของพวกเขานั้น ได้มาถึงจุดสูงสุดแล้ว คนมากมายต่างหยุดอยู่เพียงขอบเขตระดับนี้ ไม่สามารถก้าวข้ามอุปสรรคสุดท้ายนี้เพื่อกลายเป็นการดำรงอยู่ของขอบเขตต้องห้ามได้ แต่สำหรับเซียวฮั่น กลับเป็นเรื่องที่ง่ายดายมากเรื่องหนึ่งre*
