เต๋าแล้ว”เมื่อจิ่วเจี้ยนเรียกสติกลับมาได้ เขาจึงเอ่ยพึมพำขึ้นมา“ฝีมือของเซียวฮั่นเจ้าใช่ว่าจะไม่รู้ บนใต้หล้าไม่มีเรื่องใดที่เขาทำไม่ได้”re* https://www.novelgu.comได้ยินเช่นนั้น เย่หยุนโหยวจึงเอ่ยพลางยิ้ม“เหล่าเย่เจ้ากำลังชมข้าหรือเหน็บแนมข้ากันแน่ เหตุใดจึงฟังดูแปลกๆ ”ยามนี้เซียวฮั่นได้กลายเป็นอีกคนแล้ว เขาไม่ใช่คนที่สูงส่งเหนือมวลชนและไม่ใช่ผู้ถือครองกระบี่หลิงเทียนที่โดดเด่นเหนือสรรพสิ่งคนนั้นอีกต่อไป เขาก็คือปุถุชนคนธรรมดา ที่กำลังเอ่ยวาจาไร้สาระกับสหายคนสนิท เพราะเหตุนี้เขาจึงหยอกล้อออกมาอย่างที่พบเจอได้ยากยิ่ง“แน่นอนว่าต้องชมเจ้าสิ ใครจะกล้าเหน็บแนมเจ้าเล่า ฮ่าๆ!”ได้ยินเช่นนั้น เย่หยุนโหยวจึงเอ่ยพลางหัวเราะ ทันใดนั้นพวกเขาทั้งสี่ต่างพากันหัวเราะอย่างสนุกสนานฉากเช่นนี้หากอยู่ในภายนอกโลกคงไม่อาจพบเจอได้อย่างแน่นอนแต่ในที่แห่งนี้ พวกเขาทั้งสี่ได้ถอดหน้ากากของตัวเองออกไป เพราะพวกเขาทั้งสี่ไม่จำเป็นต้องเสแสร้งอะไร พวกเขาคือมิตรสหายที่ร่วมเป็นร่วมตายด้วยกันอย่างแท้จริง กล่าวได้ว่าเป็นการดำรงอยู่ที่เข้าใจกันและกันมากที่สุดre* https://www.novelgu.comร่วมเป็นร่วมตาย ร่วมทุกข์ร่วมสุข แม้ว่าไม่ใช่พี่น้องที่แท้จริง แต่ก็เกินกว่าพี่น้อง กล่าวได้ว่าการมีมิตรสหายเช่นนี้ในชีวิต ต่อให้ตายก็ไม่เสียดายเทือกเขาสูงตระหง่าน ศาลาแห่งหนึ่งตั้งอยู่ที่ยอดเขาลูกหนึ่ง ภาพทิวทัศน์เบื้องหน้า สำหรับพวกเขา
