สองคำนี้ข้าคงมิกล้ารับ ทุกรุ่นย่อมมีผู้โดดเด่นปรากฏขึ้น คนรุ่นใหม่ย่อมแทนที่คนรุ่นเก่า”ยามนี้ ผู้ถือครองเซี๋ยจวินมองเซียวฮั่นแล้วโบกมืออย่างไม่กล้ารับสีหน้าของเขาในตอนนี้ไม่สู้ดีนักเพราะในงานพิธีบูชาตน กลับถูกคนแย่งของสังเวยไปต่อหน้าไม่ใช่การไม่ไว้หน้าธรรมดาทั่วไป ความจริงแล้วสำหรับเซี๋ยจวิน ของบูชาเป็นสิ่งที่จะมีหรือไม่มีก็ได้ ปัญหาคืออีกฝ่ายเอาของของตนไปต่อหน้าต่อหน้า นั่นก็ถือเป็นการดูถูกตนมากแล้วผู้ถือครองเซี๋ยจวินเป็นการดำรงอยู่อันเก่าแก่หลายหมื่นล้านปีเรื่องเช่นนี้เกรงว่าเขาคงไม่ได้พบเจอมานานมากแล้ว เพราะเหตุนี้เหตุการณ์ตรงหน้าในวันนี้จึงไม่สามารถปล่อยผ่านไปได้อย่างง่ายดายต่อให้อีกฝ่ายจะเป็นผู้ถือครองกระบี่หลิงเทียน และเป็นผู้พลิกสวรรค์ในตำนานก็ตามre* https://www.novelgu.comแน่นอนว่านอกจากสาเหตุนี้แล้ว ผู้ถือครองเซี๋ยจวินและเซียวฮั่นล้วนแต่เกิดอาการคันไม้คันมือเหมือนกัน พวกเขาต่างไม่ได้พบกับคู่ต่อกรที่มีความสามารถใกล้เคียงกันมานาน นานจนกระทั่งว่าเขาลืมไปแล้วว่าการต่อสู้ครั้งก่อนเกิดขึ้นเมื่อใดกระทั่งไม่รู้ว่าเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ สิ่งเดียวที่เขาสามารถทำได้นั่นคือการหลับใหล เพราะการฝึกตนของเขามิอาจพัฒนาไปได้มากกว่านี้อีกแล้ว ความสามารถก็มิอาจยกระดับไปได้มากกว่านี้เช่นกันนอกจากการหลับใหลแล้ว ดูเหมือนว่าการทำเรื่องอื่นๆ สำหรับเขาแล้วก็ไม่ได้มีความน่าสนใจอะไรเพราะเหตุนี้ เ
