อดฝีมือขั้นผู้ถือครองในเก้าอาณาจักรก็คือการดำรงอยู่ในตำนาน แต่ละคนต่างมีเรื่องของตำนานอันไม่มีที่สิ้นสุด และได้รับความเคารพจากสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนและการดำรงอยู่ขั้นผู้ถือครอง แม้แต่การดำรงอยู่ขั้นผู้สูงส่งพบเห็นก็ยังเรียกอย่างยกย่อง นี่คือกฎที่ไม่ได้เขียนไว้เป็นลายลักษณ์อักษรre* https://www.novelgu.comแต่หากเจ้าไม่ปฏิบัติ นั่นก็คือการไม่ให้เกียรติยอดฝีมือขั้นผู้ถือครองและนั่นมิใช่เรื่องล้อเล่น หากยอดฝีมือขั้นผู้ถือครองพิโรธขึ้นมา โลหิตเจิ่งนองเป็นสายน˺าก็ยังเป็นเพียงเรื่องเล็กๆแต่ทว่านี่ยังมิใช่สิ่งที่เฉียนตัวตัวตกใจที่สุด สิ่งที่เขาตกใจที่สุดกลับเป็นเซียวฮั่น เพราะเขามองดูตำแหน่งที่ยืนและท่าทางของเมิ่งว่านลี่กับคนอื่นอีกสองท่านซึ่งอยู่ในขั้นผู้ถือครองที่เขาไม่รู้จักก็เห็นได้ชัดว่าเซียวฮั่นคือหัวหน้า สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร ต่อให้เฉียนตัวตัวโง่เพียงใดก็ยังเข้าใจ“เฉียนตัวตัว…คารวะ…ผู้สูงส่งหลิงเทียน!”ยามนี้ เงาร่างอ้วนท้วมของเฉียนตัวตัวสั่นงันงกอยู่บนพื้น ปากก็พร˹าเอ่ยอย่างสั่นเทา เดิมทีเขาเข้าใจว่าเซียวฮั่นเป็นเพียงคนรุ่นหลังหรือลูกหลานที่ผู้ถือครองกระบี่หลิงเทียนบ่มเพาะมาเท่านั้น แต่เมื่อคลุกคลีมากขึ้นเรื่อยๆ เขาก็คาดเดาอย่างใจกล้าและเมื่อการคาดเดานี้ถูกพิสูจน์ เฉียนตัวตัวก็ตกตะลึงจริงๆ ผู้ถือครองกระบี่หลิงเทียน นั่นเป็นการดำรงอยู่ไร้เทียมทานระดับใด อย่าว่าแต่เขาผู้เป็นผู้คุมตั
