กระทั่งว่าพวกเขาต่างเริ่มรู้สึกว่าตนได้ผสานรวมกับความมืดมิด และกลายร่างเป็นส่วนหนึ่งของความมืดมิดไปเสียแล้วแต่พวกเขาทั้งสามล้วนแต่มีความเด็ดเดี่ยวและเข้มแข็ง ท่ามกลางความมืดมิดอันเป็นนิรันดร์ ในที่สุดพวกเขาทั้งสามต่างเริ่มปล่อยกาลเวลาและชีวิตอันเป็นนิรันดร์ของตนเองออกมาอู๋ฮ่าวทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อผสานรวมกับการรู้แจ้งวิถีกระบี่นานวันเข้าการรู้แจ้งถึงวิถีกระบี่นับวันยิ่งลึกซึ้งขึ้น กระทั่งว่าตัวคนได้บรรลุมาถึงขอบเขตที่คนคือกระบี่และสรรพสิ่งคือกระบี่ส่วนการรู้แจ้งของอู๋ฮ่าวในครั้งนี้ โลกภายนอกราวกับผ่านไปแล้วหลายสิบปี อีกทั้งการรู้แจ้งแห่งวิถีกระบี่ของเขานับวันยิ่งลึกซึ้งขึ้นผลกระทบแห่งโลกภายนอกสำหรับพวกเขานับวันยิ่งน้อยลง กระทั่งว่าสุดท้ายแล้ว เขาลืมไปแล้วว่าตนได้เอาตัวเองเข้าไปอยู่ในความเป็นนิรันดร์และความมืดมิดเมื่อเห็นฉากนี้เซียวฮั่นรู้สึกปลื้มใจเป็นอย่างยิ่ง แม้ว่าพวกเขาจะดูเหมือนว่าเพิ่งเข้าไปยังอาณาจักรนิรันดร์กาล แต่กาลเวลาแห่งอาณาจักรนิรันดร์กาลคือชั่วนิรันดร์ ทุกสิ่งล้วนแต่ไม่สามารถนำre* https://www.novelgu.comเรื่องราวภายนอกโลกมาจำกัดความได้ ดูเหมือนเป็นเวลาเพียงชั่วพริบตา อาณาจักรนิรันดร์กาลอาจจะผ่านไปแล้วเป็นเวลาพันล้านปีและนี่คือสาเหตุที่ว่าเพราะเหตุใดเมื่อกาลเวลาผ่านไปนับไม่ถ้วนจึงไม่มีคนเดินออกมาจากอาณาจักรนิรันดร์กาลได้อย่างแท้จริง ชั่วนิรันดร์…นิรันดร์กาล ผู้ใดจะสาม
