ัด ถึงแม้ว่าจะเป็นความเรียบง่าย แต่ความสงบเงียบ ความสุขใจและความเรียบง่ายเช่นนี้ กลับเป็นสิ่งที่หลายอย่างบนโลกนี้ไม่สามารถแลกมาได้เมื่อเซียวฮั่นมองดูอาณาจักรที่อยู่ตรงหน้าตน การคาดเดาในใจของเขาก็ได้รับคำตอบที่แน่ชัดแล้ว ขณะเดียวกัน เขาเองก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดผู้ถือครองดินแดนต้องห้ามจึงต้องทุ่มแรงออกแบบดินแดนต้องห้ามอะไรเช่นนี้เพื่อตนเองด้วยใต้ต้นไม้เก่าแก่ต้นใหญ่ต้นหนึ่ง มีโต๊ะหินและเก้าอี้หินสองตัว ชายชราผู้มีหนวดเคราและผมสีดอกเลาสวมชุดคลุมยาวเรียบง่ายกำลังจ้องมองเซียวฮั่นพลางยิ้มเล็กน้อยเซียวฮั่นก็มองชายชราผู้นี้เช่นกัน ในใจหัวเราะขมขื่นออกมาอย่างอดไม่ได้ เขาก้าวฝ่าเท้าหนึ่งครา ก็มาปรากฏตรงหน้าชายชราผู้นี้หลังจากที่จ้องชายชราอยู่ครู่หนึ่ง เซียวฮั่นจึงเอ่ยขึ้นre* https://www.novelgu.com“ข้าควรเรียกท่านว่าพี่อวี้ซวี หรือเรียกท่านว่าปราชญ์แห่งเต๋าดีเล่า”“เหอะๆ ได้ทั้งนั้น แค่เพียงชื่อเรียกเท่านั้นเอง! แต่ข้าชอบให้น้องเซียวเรียกข้าว่าพี่อวี้ซวีมากกว่า เพราะปราชญ์แห่งเต๋าเป็นเพียงชื่อเรียกที่หายไปแล้ว”ได้ยินเช่นนั้น อวี้ซวีจื่อจึงเอ่ยพลางยิ้มอย่างไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก“ข้ามีสุราและมีเรื่องเล่ามากมาย เจ้าต้องการฟังหรือไม่”อวี้ซวีจื่อมองเซียวฮั่นแล้วนั่งลง เพียงสะบัดฝ่ามือหนึ่งครา สุราหนึ่งไห และจอกสุราก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะหิน“ย่อมได้!”ได้ยินเช่นนั้น เซียวฮั่นก็นั่งลง เพียงสะบัดฝ่ามือหนึ่งครา ส
