้อบกพร่องของตน แต่เวลาที่เหลือให้กับจวินอู๋ซวงกลับมีไม่มากจวินอู๋ซวงได้ยินดังนั้นกลับแย้มยิ้มอย่างเงียบงัน ไม่มีความไม่ยินยอมแม้แต่น้อย เห็นได้ชัดว่าเป็นคนสบายๆ อย่างมากเป็นเพราะจวินอู๋ซวง เซียวฮั่นจึงอยู่ในอาณาจักรนิรันดร์กาล และมีคนให้สนทนา หลังจากผ่านการสนทนาไปหนึ่งรอบ คนทั้งสองก็กลายเป็นคนที่สนิทสนมกันอย่างรวดเร็วre* https://www.novelgu.comจวินอู๋ซวง ไม่เป็นสองรองใครในโลกหล้า รู้ทั้งเรื่องสวรรค์และโลกหล้า มากความสามารถ และยังมากด้วยความรู้ ส่วนเซียวฮั่นก็ไม่ด้อยไปกว่ากันแม้แต่น้อย เขาผ่านความเป็นตายนับครั้งไม่ถ้วน เซียวฮั่นมองทะลุทุกสิ่งออก ราวกับเป็นคนฉลาดผู้โดดเด่นคนหนึ่งและในด้านความเข้าใจและการรู้แจ้งแห่งวิถีเต๋า ก็ไม่มีผู้ใดสามารถเทียบเคียงกับเซียวฮั่นได้ ดังนั้น เมื่อทั้งสองฝ่ายอยู่ในอาณาจักรนิรันดร์กาลอันไร้จุดสิ้นสุด พวกเขาจึงไม่เพียงแค่รู้จัก ทว่ายังกลายเป็นคนที่รู้ใจซึ่งกันและกัน เป็นทั้งศัตรูและสหายขณะที่ทั้งสองฝ่ายเดินออกมาจากแสงสว่างอันชั่วนิรันดร์พร้อมกันเซียวฮั่นและจวินอู๋ซวงก็กลายเป็นผู้ที่คุยกันทุกเรื่อง และเป็นสหายสนิทไปในทันที“พี่เซียว ชีวิตของข้าจวินอู๋ซวงสามารถพบเจอและรู้จักกับท่าน ก็เป็นเรื่องโชคดีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตนี้ของข้าแล้ว”จวินอู๋ซวงมองไปยังเซียวฮั่น ก่อนจะเอ่ยด้วยใบหน้าประดับรอยยิ้มว่ากันตามตรง พอเขารู้ถึงประสบการณ์อันขรุขระและสิ่งที่แบกอยู่บน
