ให้ได้…”ตี้ขวางมองเซียวฮั่น ในมือแบกใบมีดพิพากษา ดวงตายังคงเต็มไปด้วยความทรนงอย่างมิมีประมาณ ทั่วร่างเต็มไปด้วยลมปราณแห่งความบ้าระห˹า ความบ้าระห˹าประเภทนี้ ไม่ได้อ่อนแอลงไปเมื่อถูกเซียวฮั่นสังหารไปหลายครั้ง แต่กลับยิ่งเพิ่มพูนมากขึ้นกว่าเดิม“ข้าจะรอ!”ได้ยินเช่นนั้น เซียวฮั่นจึงคลี่ยิ้มเล็กน้อยแล้วหันหลังจากไป เพราะเขารู้ว่าช่วงเวลาต่อไปของตี้ขวาง เขาไม่ต้องให้คำชี้แนะแล้ว ตี้ขวางจะเป็นเหมือนตนในภพก่อน ที่เติบโตจากการสังหารไม่หยุด“เจ้ารอดูก็แล้วกัน!”ตี้ขวางกำหมัดแน่น นัยน์ตาเจือแสงสีโลหิตเปล่งประกาย จากนั้นจึงแบกใบมีดพิพากษากลับเข้าไปในลานสังหารแห่งอาณาจักรอสูร เขาre* https://www.novelgu.comเหมือนกับเซียวฮั่นในภพก่อนที่ได้เริ่มเปิดฉากจากสงครามนองเลือดในอาณาจักรอสูรแห่งนี้แต่เซียวฮั่นไม่ได้ทำการสังหารต่อ สำหรับเขาแล้ว จะสังหารหรือไม่สังหารเขาก็ออกจากอาณาจักรอสูรได้ ไม่จำเป็นต้องสังหารยอดฝีมือระดับเดียวกันให้ครบหนึ่งหมื่นคนให้เปลืองเวลาเซียวฮั่นยืนอยู่บนผืนดินแห่งอาณาจักรอสูร คนยื่นฝ่ามือออกมาวินาทีนี้เจดีย์แห่งเต๋าก็ได้ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของเขา บนนั้นมีเจดีย์สามพันชั้นเรียงกันหนาแน่น แต่ละชั้นเป็นตัวแทนของโลกต้นกำเนิดใบหนึ่ง และยามนี้เพิ่งจะเปิดชั้นที่สองออกมาได้เท่านั้นด้านหลังของเจดีย์สามพันชั้น คือต้นไม้แห่งเต๋าที่โอบประคองฟ้าดินผืนหนึ่ง ต้นไม้แห่งเต๋าในยามนี้ กล่าวได้ว่าเขียวชอุ
