านี้ก็ควรมอบคืนแก่เจ้าของแล้วเมื่อพวกเขาเห็นเซียวฮั่นจัดสรรเสร็จแล้ว ต่างก็รีบเก็บสุราของตนเองอย่างไม่เอ่ยพร˹าทำเพลง ท่าทางราวกับขโมยมาก็มิปาน ทำเหมือนกลัวว่าคนอื่นจะเห็นว่าตนมีสุราเลิศรสเพียงใดเมื่อเซียวฮั่นเห็นเช่นนั้น จึงเอ่ยพลางยิ้มre* https://www.novelgu.com“ครั้งนี้ข้าเลี้ยง สุรานับว่าเป็นของข้า!”“ฮ่าๆ เช่นนั้นพวกข้าไม่เกรงใจแล้ว ครั้งนี้พวกเราไม่เมาไม่กลับ”จ้านเทียนเอ่ยพลางเปิดผนึกสุราเลิศรสอย่างไม่ลังเล ทันใดนั้นกลิ่นสุราอันหอมกรุ่นก็ลอยคละคลุ้งกลางอากาศ ไม่นานความกระหายสุราภายในใจของทุกคนก็ถูกกระตุ้นออกมาเมื่อเห็นสายตาละโมบของทุกคน และท่าทางที่อยากจะลิ้มรสเข้าไปในปาก เซียวฮั่นจึงยิ้มขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ วินาทีนี้พวกเขาไม่ใช้ผู้สูงส่งที่สามารถดับสวรรค์สะท้านปฐพี หรือยอดฝีมือขั้นผู้ถือครองที่สามารถทำลายล้างอาณาจักรดวงดาวพันล้านปีใดๆ ทั้งสิ้น พวกเขาในยามนี้ก็เหมือนมนุษย์ธรรมดาสามัญ ที่สามารถแย่งชิงสุราเลิศรสไหหนึ่งอย่างหน้าดำหน้าแดง เพราะกลัวว่าตนเองจะได้กินน้อยกว่าคนอื่น!…………………….re* https://www.novelgu.com
