แดนไกล จะไม่ให้ยินดีได้อย่างไร เพียงแต่เสียดายข้ามีเพียงชาและอาหารธรรมดาเท่านั้น”เมื่อชายชราที่กำลังตัดฟืนพลางหอบเหนื่อยเห็นว่ามีคนมา เขาก็หยุดตัดฟืนทันที ก่อนจะมองไปยังเซียวฮั่นแล้วจึงเอ่ยพลางแย้มยิ้มชายชราสวมชุดคลุมผ้าป่าน ความมากประสบการณ์ปรากฏบนใบหน้าหมองคล˺า ผมสีขาวเทาบนศีรษะก็พันกันยุ่งเหยิง แต่สองตาของชายชราผู้นี้ กลับดูเหมือนมองทะลุทุกสิ่งบนโลก มองกิเลสตัณหาของทุกสิ่งออก และมองทะลุต้นกำเนิดของความรู้สึกนี่คือดวงตาแห่งปัญญาที่ไม่เป็นสองรองใคร บนโลกใบนี้ หาดวงตาเช่นนี้ได้เพียงไม่กี่คู่ และพอเซียวฮั่นได้ยินดังนั้น เขาก็คลี่ยิ้มพลางทำมือคำนับre* https://www.novelgu.com“ผู้อาวุโสกล่าวเกินไปแล้ว เป็นข้าที่มารบกวนความสงบของท่าน”“ฮ่าๆ ข้าอยู่ที่นี่มาหลายสิบล้านปีไม่เคยมีผู้ใดมาหา เจ้าคือคนที่สามที่ข้าเจอ และเจ้าก็คือคนเดียวที่ข้ามองไม่ออก อนาคตของเจ้าวุ่นวายและเต็มไปด้วยความเป็นไปได้ที่ไร้ขีดจำกัด และตัวเจ้าเองก็มากไปด้วยความเป็นไปได้ที่ไร้จุดสิ้นสุดเช่นกัน”ได้ยินดังนั้น ชายชราก็แย้มยิ้ม ก่อนจะใช้ผ้าป่านเช็ดเหงื่อบนหน้าผากของตน แล้วจึงสาวเท้ามาด้านหน้าโต๊ะตัวนั้น จากนั้นก็เป่าชาในจอก“ที่นี่มีเพียงอาหารธรรมดา หากเจ้าไม่รังเกียจ ก็ดื่มชาหนึ่งจอกเถิด”ชายชราเอ่ยพลางแย้มยิ้ม พอเซียวฮั่นได้ยินดังนั้นก็เอ่ยพลางคลี่ยิ้มทันที“ข้าตามหามานานแต่หาไม่เจอ ขอบคุณท่านผู้อาวุโสมาก”พอเอ่ยจบ เซียวฮั่
