หลังจากคนทั้งหมดบ่มเพาะกำลังวังชาให้เต็มอย่างเงียบๆ ในโรงเตี๊ยมที่ถูกทำลายจนทรุดโทรม ผู้ดูแลก็ยังคงนอนพิงเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน เขาหรี่ตาลงคล้ายว่ากำลังงีบหลับ ราวกับตลอดชีวิตไม่เคยนอนเพียงพอมาก่อนพอเฉียนตัวตัวและคนอื่นๆ เห็นดังนั้นก็ไม่เอ่ยอันใด วันก่อนผู้ดูแลยังบอกว่าโรงเตี๊ยมเต็มแล้ว เหลือเพียงห้องเดียวเท่านั้น พอพวกเขาขึ้นมา จึงพบว่าทั้งโรงเตี๊ยมก็ยังมีเพียงพวกเขากลุ่มเดียวเท่านั้นเพียงแต่คิดดูก็ถูกแล้ว พักโรงเตี๊ยมหนึ่งคืนต้องจ่ายศิลาแห่งเต๋าไร้เทียมทานหนึ่งพันห้าร้อยล้านก้อน ใครจะไปพัก? ทั้งยังเป็นโรงเตี๊ยมที่ทรุดโทรมเช่นนี้ หากมิใช่เพราะเซียวฮั่นจ่ายศิลาแห่งเต๋าไร้เทียมทานหนึ่งพันห้าร้อยล้านก้อนนั้น เกรงว่าคนทั้งหมดคงจะไม่ได้พักในโรงเตี๊ยม“ผู้ดูแล ข้าขอสุราหนึ่งไห ถั่วลิสงหนึ่งจาน”พอมาถึงชั้นล่าง เซียวฮั่นยังไม่ได้รีบพาคนทั้งหมดออกจากโรงเตี๊ยม ก็พบกับโต๊ะที่ทรุดโทรมหนึ่งตัว จากนั้นเขาก็ใช้มือเช็ดชั้นที่เปื้อนฝุ่นบนโต๊ะ ก่อนจะเอ่ยพลางแย้มยิ้มกับผู้ดูแลโรงเตี๊ยมทันที“บังเอิญจริงๆ ข้าเหลือเพียงสุราหนึ่งไหและถั่วลิสงหนึ่งจานพอดี”re* https://www.novelgu.comดูเหมือนว่าพอได้ยินคำกล่าวของเซียวฮั่น ผู้ดูแลก็ตื่นขึ้นมาอย่างฉับพลัน ก่อนจะคลี่ยิ้มบางเบาแล้วนำไหสุราสีดำกับถั่วลิสงหนึ่งจานที่ดำราวกับถ่านออกมาจากใต้โต๊ะอันซอมซ่อพลางเอ่ยจากนั้นผู้ดูแลก็นำสุราที่ไม่รู้ว่ารสชาติเป็นอย่างไรกับ
