เรื่องที่ทำให้หอตันเป่าต้องลำบากใจเช่นนี้ ย่อมไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเป็นแน่
หอตันเป่าไม่ได้อยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ต้าเยี่ยน แต่ขึ้นตรงกับสำนักเทียนเป่า ซึ่งเป็นสำนักใหญ่ที่มีชื่อเสียงโด่งดังในยุทธภพ
ราชวงศ์ต้าเยี่ยนเป็นเพียงโลกมนุษย์ธรรมดา ในสายตาของสำนักเทียนเป่า พวกเขาเปรียบได้กับมดปลวกตัวหนึ่งเท่านั้น
หลิวอู๋เสียต้องการกลับไปยังพิภพเซียนโดยเร็วที่สุด เท่ากับเป็นการหนีห่างจากโลกมนุษย์ เข้าสู่โลกที่แท้จริง เพื่อที่จะทะยานขึ้นไปได้อย่างรวดเร็ว
มู่เยว่อิ่งลุกขึ้นจากเตียงนุ่ม นางหยิบขวดกระเบื้องเคลือบออกมาจากอกเสื้อ แล้ววางลงตรงหน้าของหลิวอู๋เสีย
“เจ้าลองดูโอสถเม็ดนี้สิ”
หลังจากวางโอสถลงบนโต๊ะแล้ว นางก็นั่งลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่งข้าง ๆ หลิวอู๋เสีย คิ้วเรียวยาวคลายออกอย่างช้า ๆ นางยกถ้วยชาขึ้นจิบเบา ๆ
หลิวอู๋เสียเปิดขวดกระเบื้องเคลือบ แล้วเทโอสถสีเทาอมน้ำตาลออกมาเม็ดหนึ่ง นับเป็นครั้งแรกที่เขาได้พบเห็นโอสถที่มีสีเช่นนี้
“นี่ไม่ใช่โอสถที่หอตันเป่าหลอมขึ้น”
หลิวอู๋เสียเคยเห็นโอสถที่วางขายในหอตันเป่ามาเกือบทั้งหมด เขายังไม่เคยเห็นโอสถเม็ดนี้มาก่อน
