รรับรู้ของพวกเขาไปแล้วช่วงเวลาเพียงชั่วขณะ สำนักกระบี่หลิงเทียนก็ได้กลับสู่ลักษณะเช่นเดิม ราวกับทุกสิ่งไม่เคยเกิดขึ้นอย่างไรอย่างนั้น ตำหนักที่พังทลายre* https://www.novelgu.comลานที่บุบสลาย ชั่วเวลานี้ล้วนแต่ฟื้นคืนดังเดิม และทั้งหมดนี้เป็นเพียงเพราะบุรุษหนุ่มเบื้องหน้าใช้เท้าแตะลงกับพื้นเท่านั้นยามนี้ ในสายตาของทุกคน ถึงเซียวฮั่นจะยังคงดูธรรมดาสามัญราวกับคนทั่วไป แต่ทุกคนต่างรู้สึกว่าเซียวฮั่นเป็นการดำรงอยู่ประหนึ่งทวยเทพก็ไม่ปาน ขอเพียงแต่เขายินยอม เขาสามารถทำสิ่งใดก็ได้“ท่านบรรพบุรุษ!”ในที่สุด คนที่มีปฏิกิริยาคนแรกก็คือเจี้ยนเฉิน ยามนี้ในสมองของเขาปรากฏท่าทางของเซียวฮั่นในอดีต ก่อนจะมองไปยังท่าทางของเซียวฮั่นในยามนี้อีกครั้ง สุดท้ายเขาจึงรู้ว่าเหตุใดคนตรงหน้าจึงมีท่าทางที่คุ้นเคยถึงขีดสุด เพราะคนที่อยู่ตรงหน้านี้ก็คือบรรพบุรุษของสำนักกระบี่หลิงเทียน ผู้ถือครองกระบี่หลิงเทียนนั่นเอง“ฟุบ!”ยามนี้เจี้ยนเฉินผู้เป็นบรรพบุรุษสำนักกระบี่หลิงเทียนหมอบคลานลงกับพื้น เขาคุกเข่าคำนับไปทางเซียวฮั่น ท่าทางราวกับเห็นเทพที่ตนเคารพศรัทธาที่สุดก็ไม่ปาน ก้มลงกราบกรานด้วยน˺าตาที่รินไหลเต็มใบหน้า“อะไรนะ? ท่านบรรพบุรุษงั้นรึ?”re* https://www.novelgu.comยามนี้ ลานกว้างทั้งลานโกลาหลขึ้นมาทันใด โดยเฉพาะเจี้ยนเฉินแรงโจมตีที่พวกเขาได้รับนั้นมหาศาลเกินไปจริงๆ บรรพบุรุษของสำนักกระบี่หลิงเทียน นั่นคือผู้ถือค
