เจ้าและข้าล้วนต้องละอายต่อบรรพบุรุษ!”อำนาจกระบี่อันน่าพรั่นพรึงกวาดล้างออกมา ร่างของเจี้ยนเสวียนอยู่ในโลกใบเล็กซึ่งเต็มไปด้วยกระบี่ยาวมากมายมหาศาลใบหนึ่ง กลิ่นอายกระบี่และจิตกระบี่ปกคลุมไปทั่วโลกทั้งใบ เพียงกลิ่นอายกระบี่และอำนาจกระบี่สายหนึ่งก็เพียงพอจะบีบรัดคอของยอดฝีมือขอบเขตทรราชเต๋าทั่วไปให้สิ้นชีพอีกด้านหนึ่ง กู่เย่ได้กางโลกต้นกำเนิดของตนออกมาเช่นเดียวกันซึ่งเป็นโลกแห่งกระบี่ที่ไม่อ่อนด้อยไปกว่าโลกของเจี้ยนเสวียนแม้แต่น้อย และพอกู่เย่ได้ฟังคำกล่าวของเจี้ยนเสวียน เขาก็เพียงเอ่ยพลางหัวเราะเย็นเยียบre* https://www.novelgu.com“ผู้ที่ต้องละอายต่อบรรพบุรุษเกรงว่ามิใช่ข้า แต่เป็นเจ้าต่างหากเป็นเจ้าที่ใช้เล่ห์เพทุบายเพื่อให้ได้มาซึ่งตำแหน่งเจ้าสำนักกระบี่หลิงเทียน ยังมีหน้ามากล่าวว่าข้าอย่างไม่ละอาย”พอเอ่ยจบ โลกทั้งสองใบก็ปะทะกันอย่างรุนแรงอีกครั้ง เป็นผลให้อากาศพลอยบิดเบี้ยวอย่างบ้าคลั่งตามไปด้วย ราวกับว่าอากาศสามารถแตกสลายได้ทุกเมื่อ และชื่อเหยียนผู้เป็นเจ้าสำนักชื่อเหยียนรวมถึงเจี้ยนอู๋ผู้เป็นเจ้าสำนักเจี้ยนจงก็ต่างกำลังนั่งดูการแสดงอันน่าชมชนิดสุนัขกัดกันนี้ ถึงอย่างไรสุดท้ายแล้วผู้ที่ได้ผลประโยชน์ก็คือพวกเขาสองคน พวกเขาจึงไม่สนใจว่าสำนักกระบี่หลิงเทียนจะเป็นอย่างไรการประลองดำเนินต่อไปทั้งบนท้องนภาและผืนดิน ยามนี้ยอดฝีมือของสำนักชื่อเหยียนและสำนักเจี้ยนจงได้บุกเข้าไปในตำหนักของสำ
