นั้น“อัก! อัก! อัก!”หลังจากรัศมีกระบี่มลายหายไปจนหมดสิ้น พริบตานั้นสายโลหิตก็สาดกระเซ็นออกมา ยามนี้เงาร่างแต่ละสายต่างเบิกตาโพลง ก่อนจะหมดแรงกองลงไปกองกับพื้นเงาร่างเหล่านี้มีทั้งคนของสำนักชื่อเหยียนและสำนักเจี้ยนจง ทั้งยังรวมถึงศิษย์ของสำนักระบี่หลิงเทียน เพียงแต่ศิษย์บางคนของสำนักกระบี่หลิงเทียนยามนี้ได้สิ้นชีพแล้ว ทว่าบางคนกลับยืนด้วยสภาพอันสมบูรณ์อยู่ที่เดิม ราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นและฉากที่ดูราวกับใช้ลูกไม้เหนือธรรมชาติได้ทำให้อู๋ฮ่าวและพวกมองอย่างอึ้งตะลึง ถึงขนาดที่ช่วงเวลานี้ พวกเขาได้เชื่อคำพูดก่อนหน้านี้ทั้งหมดของเซียวฮั่นไปแล้ว บางทีเซียวฮั่นอาจจะเป็นผู้ถือครองกระบี่หลิงเทียนจริงๆ และยังมีโอกาสเป็นร่างที่จุติมาเกิด เพราะพวกเขาเคยได้ยินมาว่า ถึงการดำรงอยู่มิดับสูญเหล่านั้นจะดับสลายหายเป็นหมอกควันก็ยังสามารถฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ในวันหนึ่งre* https://www.novelgu.comเมื่อนึกมาถึงตรงนี้ จิตใจของทั้งสามคนก็กระโดดออกมาจากอกต่อให้พวกเขาฝันก็ยังคิดไม่ถึงว่าโอกาสที่ได้มาโดยบังเอิญนี้ คนที่พวกเขาช่วยชีวิตอย่างง่ายดายถึงกับเป็นผู้ถือครองกระบี่หลิงเทียนที่ดำรงอยู่แค่ในตำนาน“อู๋ฮ่าว พวกเราต้องขอบคุณเจ้า!”ยามนี้ไม่ว่าจะสายตาของหลินหยวนหรือหลี่ฉุนที่มองไปยังอู๋ฮ่าวต่างเผยแววตาแห่งความซาบซึ้ง หากไม่ใช่เพราะอู๋ฮ่าว เกรงว่าคงไม่มีพวกเขาในวันนี้ และพวกเขาก็รู้ว่าหากมิใช่เพราะอู๋ฮ่าว เซียวฮั่
